000 183

Ζητώντας θέληση τ΄ ακουμπιστήρι αργεί 

ξυπνώντας μες σε πρωινό γνώριμων τρόμων
Κρύβεται μες σε καρότσια ντογιοπλάνα λαϊκής
που σέρνει ο μέσος όρος μου δια βρώσιν
Δεν αντέχεται η αστειότητα να παλεύεις με το τίποτα
δε μασιέται αληθώς η φθήνια της λεπίδας εις λάρυγγα

κάθε μέρα καθεπερσία 
Μάταια όλα και μαλακίες εμπριμέ ακόμα και το πολέμιο 

που έγιανε για την υστεροφημία του ενός εμπριμέ

Γιατί να μείνεις και γιατί να διδάξει η επινόηση;

Κάτι πάντα πάνω 

απ΄ ότι σκαρώνει το μέσο ανθρωπινό είναι τελεσίδικο -

Νομοταγές 
Δεν είναι φρόνιμο να εντυπωσιαστείς
μ΄ επεκτατικούς θανάτους εκατομμυρίων ψυχών 

τροφή στον λύτη συμπανίστα παρά είναι μη επινοημένο
να τρελαθείς έστω για μια φορά στα χρονικά σου
πριν σε πάρει ο θάνατος κατ΄ απ΄ τα βαρετά του φτερά

Της ανάγκης η αγάπη σου κι οι επινοημένοι φόβοι μου

ας  δοξάσει  

δοξάσει τ΄ ακυρωμένα των ματαιοτήτων
τα του εαυτού σε σύγχυση και το σίγουρο τέλος του

Τι να -

τι να πρωτοδιαλέξεις;