000 186

Οι δοξασμένοι θεοί

του σεξ και του καράτε 

ήταν άπληστοι φόβοι 

Αφεντεύουν ακόμα φίλε
κι δουλάρα ζωή είναι όμορφοι κώλοι 

που δε φοβούνται την ομορφιά τους
Κι έμορφα μου θυμίζουν τους αιώνες 

που περάσαν κυνηγώντας 

αθανασία με σκατοβουρτσάκι 

Με μαστιγώνουν εξόχος
με την παράλυτη υγειά τους
μα παράλυτος κι εγώ φίλε 

Ζμπαράλια στο δεξί του υψίστου

ημισφαίριο με πεισμονής πειθώ

Ασκός τ΄ ανεξερεύνητο του
Βάσκο ντε γάμα τα καταπιεσμένο
Σεντούκιασμα παλιό ερωτικά ξύλινο
κι οι άνθρωποι πια δε συγκινούν
Οι κει όξω μήτε ηδονίζουν φίλε
Αρχοντεύουν
Μα πρέπει να υπάγω
σε μυστικά δείπνα μαζί τους
Μετά μονοστεκιά ν΄ αυνανιστώ
Να μπατακώσω πληγίτσες ημών
Τα δίκαια εγκλήματα μου
Να θάψω κακοφωνίξ εισπράξεις 

του κι εγώ σ΄αγαπώ
Να φυλακιστώ
Φυλακή να διαλέξω 
Λεύτερος καλής λευτεριάς
Να περιμένω τον απεριμένετο κοντό
Να ζήσω μαζί με τον προδότη εαυτό
-Φίλε
Κρυψ΄και βρόντα μ΄ αρπαχτικά φτερά 

η έλα ένα βράδυ στα κρυφά σχολειά μας
κι απάλλαξε τους απ΄ το βάρος ζωής
Ξέρω ξερωγώς ωσάν ξεραδάκι γαμήσι
δεν έχεις κότσια φίλε 

μόνο στανιό του πίκατσου 

Μόνο οι δυνατοί κόντρα 

σε παγκόσμιο μονόχορδο προσεγγίζουν Εν
-σ΄ ευγνωμονώ γυναίκα