Σύλησε τον μαβί τρόμο

Μη τιμωρείς κορμάδι π΄έμορφα φάγουσι προνύμφη

για χάρη όξω αρπαχτικών σου 

Στείλε γράμμα 

άνευ γραμματοσήμου εις αδιάφορη ματαίωση

Πάρε θάρρος να στείλεις δαύτο μ΄ αρχή 

-το μη γενόμενο βάπτισμα πυρός της ποζάροντας 

μπρος της με φινάλε της δικής σου 

πικραμύγδαλης επινοημένης περιπέτειας 

-Είναι τγομεγό να μπορείς να τρέχεις απάνω 

στο πέτο του Καρυωτάκη
για να ξεφύγεις από το καύκαλο του Καρυωτάκη 
Όπως ουδέ καθόλου δύσκολο είναι να ταξιδέψεις 

μ΄ αναμμένες πυρκαγιές από εμπρηστικό φοβού

κάποια χιλιόμετρα μακριά με τον μουτζούρη
ίσα να συναντήσεις την τρέλα ψυχοθεραπεύφτρα 
Έχει γυναίκας μορφή και τη λένε Φτυχιό 

περί δια γραμμάτου
Ίσως να μη πιστεύεις εις αρχή και καλλιτεχνικά επινόημα

μα όσο αγκαλιάζω σώματα με παθογένεια π΄ άλλαξαν
για χάρη όσων δεν καταπίνει η μεγαλειότητα του "ΕΓΏ"
τόσο νιώθω πως ο κόσμος του καταπονημένου 

τότε καθείς Βούδα αποκτά υπόσταση ύλης κι ενέργεια 

μες το φυσικό του περιβάλλον π΄ αποσυντίθεται μακάρια 

σε νόημα που δε πονά παρά εξουσιάζει 
Μη πιστέψεις ποτέ στη ζυγαριά π΄ αδικεί πορείες 

που δεν αντέχονται
Μην αφεθείς σε κουτοπόνηρες μαγγανείες 

ανύπαρκτων διαβόλων και θεών για να σωθείς από θανάτους 

- συ είσαι ο γέρων θεοδιάολος

Γίνε συλλέκτης σκουπιδιών με σπαρμένη εξέλιξη εντός τους
Γίνε νόημα για κατανάλωση
Γίνε μια ιδέα που διαφέρει προσωρινά ωσάν τόξο που σκοτώνει 

τ'  ανίκητο
Σήμερα ενώσου με τον καθρέφτη σου και μίλησε μαζί του 

για πίστη
ακόμα κι αν δε νιώθεις πως αυτό είναι το ζητούμενο 

των άπειρων κόσμων μέσα κι όξω απ΄ αυτό που φαίνεται
Το Εγώ είναι ο δειλός ποιμένας σου
Πίστεψε στη δειλία μας
Πες -
-Είμαι ένας βλαξ σωσμένος από χέρια δυνατότερων από μένα 

μα καταλαβαίνω πόσο πρέπει να υπομένω αυτό που δεν αντέχω 

να ζω δίπλα τους
Μη ρωτήσεις πως θα μπορούσες αφού δαύτη απάντηση αργεί  
Λόγια καλοβαλμένα λόγια είναι η ζωή πια ουχί ύβρεις 

σε φάκα ελάσσονα
-μα 

ένα παν νόστιμο αιδοίο στο στόμα του λύκου μου
δεν θα ΄σωζε τα σκουπίδια που γι' αυτά τώρα γράφω;
Πόσο ακόμα μένα τον ίδιο για το συγκινητικό του πράγματος
-Αγαπητή μου μετριότητα
σε σέβομαι και δεν βρίσκω τρόπο να παραδεχτώ αν εσύ η ο εγώ 

είναι υπέρ άνω μας
Αν αυτές οι εμφιαλωμένες αμπελοφιλοσοφίες της ελλειμματικότητας 

είναι η ουσία του
η αυτό που διάγουν οι κουβάδες είναι η ξεκούραση μιας ψυχής
που οδεύει πριν την ώρα της προς θεό θάνατο
-Πανάκριβα ντεκολτέ με καυλώνουν 

μα εσύ μη δίνεις σημασία αμφιλεγόμενα
Παίξε με θεατρικά σκιρτήματα τον ρόλο του λιγότερα αγαπημένου

εν ζωή Ζωζώ το ίδιο
Θα σε βρει το θέρος μιας ερωτικής θύελλας ίσα για να προδώσεις 

ότι δεν έζησες από μικρός θεός τους
Τότε που ένιωθες πως τα βασιλόπουλα έχουν μικρό πέος 

μα δεν το παραδεχόσουν
Ξινισμένες ορέξεις βασανίζουν μια πρόζα θανάτου τα πάντα
Ευχές κι ευχολόγια αναδύουν οσμές κατουρλιού
στα ρουθούνια μιας ευλογημένα καταθλιπτικής επανάληψης
Και λες - ζω και ρε!
-Μπορώ κι υπάρχω ξανά
μες σε κουρμπέτια που στολίζουν έθιμα άλλων ηθών κι εθίμων
και καμία σχέση δεν έχει μ' αυτό
που μια μεσόγεια μάνα που επέλεξα να με γεννήσει δεν έχουν
Ο Δίας ήταν καλός
ο σώφρων μαλάκας ήταν κακός
ο τεράστιος Κύκλωψ ήταν αγαθός
ο ξένος πυρομανής των βολεμένων δασών μας 

ήταν υπό θεραπευτική αγωγή πουρνάρι μου
Δεν βρίσκω καμιά διαφορά στο πηλίκο μιας διαίρεσης 

που δεν έγινε ποτέ
Δεν βρίσκω τον χαμένο τρόπο που κάτι κάποιοι 

δεν θέλανε να ισχύει
ως τρόπος αναγωγής σ΄ άλλα επίπεδα
Μα -
Το ερώτημα παραμένει -
Γιατί δεν θέλανε;
" homo homini lupus "
Νίκησε το μωρό μου
Λόγια
Το 3025 θα χαμογελώ ζωντανός
Εσύ
Θα διαβάζεις ότι έγραψα σήμερα και θα ταυτίζεσαι μαζί του
Ω και ναι
Εγωπάθεια
μηρυκασμός
υστεροφημίες ωδές
Όπως θες κι πες το
Οι ταπεινότητες είναι γι΄αυτούς 

που φοβούνται τους σωματικούς θανάτους
Μα πάλεψε αυτό που δε νικιέται
Δεν είναι νωρίς μήτε αργά
Είναι ώρα να γκρεμίσεις
πριν σε γκρεμίσουν τα ίδια επινοημένα που σε πότισαν έτη τόσα 
Έλα κάπου κάτω
κει
Στ΄ άγριο ποτάμι θα μας βρεις
Σε περιμένουν
οι λίγοι 
του ανεκτίμητου -τίποτα 

της -Ύ-