Έτη δραπέτη

  

Και γίναμε #billions billionaires μοναχικοί 

homo fascists αρχαία φθαρτοί κατοικώντας 

πάνω σε χρεωμένα σπερματόφυτα σκύλου 

Μαχών την πανδημία κρυφτού που παίζαμε 

κωλόπαιδα σε πλούσιες αλάνες που δε δώσαμε 

καμιά σημασία στην εμπειρία παρά στο πόσο 

λανθασμένα ερμηνεύεται η ίδια μες το κρανίο

Δαημοσύνες κι αζήτητα από τεμπελίκι παράσημα 

θανόντων (π}ειρηνικού πολέμου μας περιμένουν
πάνω σε σχιζοφρενή σκατά χαδιάρας γάτας ζωής
Αρκεί να μην δηλωθούμε ως κουλτουριάρηδες 

με δικό μας χώρο χρεωμένοι και ντουλάπα γαμάτη 

γιομάτη σύνεργα βασανιστηρίων της Γκεστάπο 

ΑΒ θεός μούγκα στραβοκοιτάει 7 ξέκωλες μέρες 
49 Θιβετιανές της επιστροφής τους κι αναρίθμητες 

στα βιβλία φοβισμένων εμβρύων παρηγοριές

Ψυχοθεραπευτών Θεός δεδηλωμένος ωσάν 

φαιοπράσινος ψαράς σε νεροφαγωμένα βράχια 

που βρομούν άπλυτα γεννητικά όργανα 

Και γίναμε  στρατιώτες που ΄χουμε χάσει το M1 

σε φλουφλέ κολέγιο της ρώσικης ρουλέτας μας 

κάπου μες σε πλακούντα άνω κάτω κοιλίας 

της αξονικής μητρός μας που τη λέγαν ζντο

Εμάς μας ονόμασαν Έλληνες λέγει ο μύθος 

των παγκόσμιων πολιτών της Γαίας των
Ήμασταν λέει υπήκοοι φασολάδας και μυρουδιά

χαρμανιού της πλερωμένης με δανεικά λάσπης 

πριν γίνει τοίχος που δε γκρεμίσαμε ποτέ

Φονεύσαμε μονάχα αυτά -ξέρεις -που επιτρέπουν 

κι απαγορεύουν σαν τ΄ ασφάλτινα φανάρια 

να ζήσεις περιμένοντας η να μείνεις και σώμα τι 

ανάπηρος γκαζώνοντας -ουχί νεκρός 

αφού έχει ειδικές ασήκωτες ανικανότητες 

η παγκόσμιου φήμης αναπηρία τους

Ο φόβος μας σε συνέχεια του προηγούμενου 

προτείνει straight -Θες να με γαμήσεις;"
Κι εμείς απαντήσαμε  -Όχι ακόμα
-Γιατί;-δε σου αρέσει η γραμμή της ζωής μου 

μας ξαναρώτησε η πουτάνα μπλόφα"
Αντίθετα  -έχεις πανέμορφα σοφό κώλο απαντήσαμε"
μα κατά βάθος ξέρεις είμεθα αδέκαστοι απόγονοι 

φασιστών ψευτογαμίκοι π΄ αφοδεύουν το φόβο τους 

μέχρι κι οχτώ φορές την μέρα γαρ και δες -

-Κατουράν σε μπουκάλι μπίρας τ΄ανάποδο "ώγε"  τους
για να το πιουν εν αγνοία οι άλλοι δήθεν όμοιοι τους
Και γίναμε τέως πιτσικουλιές και νυν συμμωρία

υπό ταπεινωτική αίρεση του τάχα ανάποδου "ςίεμη-

Εξάλλου μ΄ανάποδο το "εγώ" και το "ημείς" η μαλακία 

κονταροχτυπημένημα αποβλέπει βαριεστημένα 

κάτω απ΄ το φως φθηνών ρεσώ εφτά παρά δέκα 

σ΄ ένα ακόμα ρομαντικό τρίλεπτο γαμήσι αθανασίας
-Όλα μας φταιν νοικοκυροπούλα κι ο θεός 

αντιπαθεί τη γρίνια λες και φταιν οι φασιστικές κοιτίδες 

και τα γονίδια τους που δεν μεταλλάσσονται φορσέ

Φταίει τ΄ ότι γίναμε πια αβάφτιστοι δειλοί πότες 

ερασιτέχνες προβοκάτορες λέξεων και πράξεων 

-και νομίζουμε πως πίνοντας ευλογημένο πυρξίδι 

παίρνοντας αντικαταθλιπτικά κέρδους των πορδών τους 

φουμάρα ωσάν σαύρες η χτίζοντας μουγγό σπίτι φυλάκα

αγοράζοντας λαμαρίνες και τρώγοντας ψωμί και πορφύρα 

οργώνοντας καλοντυμένες κυτταρίτιδας καλοξυρισμένες 

χαραμάδες ζωής θα υποφέρουμε λιγότερο 

για το πριν το τώρα δα και το εν ύστερο

-Βλέπεις εκείνο τον βράχο
κει σκαν όλες οι σκέψεις που κάνεις σε όλη σου τη ζωή
Αυτή η κοτρόνα μες το νερό είναι το πανέμορφο 

στιγμιαίο λάθος στα ποδάρια του θανάτου μας
Αρκεί που πιστέψαμε σε κάτι ανώτερο
χωρίς να δηλώσουμε παιδιά του Δαρβίλου
Που πιστέψαμε πως είμαστε αίσχος ντροπής
βορά μπρος σε κακογαμημένες πεθερές
που ανοιγοκλείνουν οίκους θεών
με κλειδιά δανεικά από μεταξωτά σκατωμένα βρακιά 
Που Αυγουστιάτικα κουνούν μέσα έξω βεντάλια
κρατούν i-phone στ΄ άλλο χέρι
και διάγουν σε σπαστές ορθόδοξες ομιλίες
την τσιμεντένια άποψη τρυπίτσα τους 

Και γίναμε είκοσι εννέα κατασκευαστές πλυντηρίων  

που μ΄ έμβρυα θράσος επίγνωσης κρίναμε ταυτοσκεψί

το δικό μας σάπιο με το δικό τους κούφιο δικέ τους
κι απλώς δε νιώσαμε πως είμαστε άλλος ένας
που όλα τον ενοχλούν κατά παράδοση και κασέτα 
Δεν αποδείξαμε ανεξήγητη τιμιότητα ήθους 

αφανέρωτης υπεραισιόδοξης αγανάκτησης φλομώνοντας 

με μπινελίκια κουλτουριάρικου επικοινωνιακού τύπου 

πίσ΄από κλειστό παράθυρο τον απέναντι οχτρό εαυτό μας 

Αυτά τα ξερωμπορωλίστικα -ξέρεις που πουλάνε 

ηρωικό φασισμό κατά μάνας έχουν υστερόγραφη ματαιότης

ωσάν πράξεις και γράφουν ιστορία μετά που παραχαράζεται
από πάμπλουτους δυστυχισμένους υποψήφιους νεκρούς
-Δυστυχώς μωρό μου
νομίσαμε πως ο καθένας μπορεί να βρει νόημα όξω 

από τα καθημερινά ριπλέι μπεκριλίκια που φονεύουν κόζμο 

δω και αιώνες παπαγαλίζοντας -αρκεί να γεννηθεί κάποιος 

με αυτό και γι αυτό"
Σαν βράσει κάτι στο κέρδος θα χυθεί για πάρτη του ζεματιστό 

πάνω σε πετσί βολεμένα αθώων και το σουβενίρ νόημα χάνεται 

γιατί το Φυλαχτό ζουμί παράγεται πάντα στον απόπατο 

της τρέλας μιας κατσαρόλας κι όχι στο πατούρι μια φράσης 

εγωκεντρικής επίδειξης κυκλαυνανισμού λαμπάδος 

-Ναι κυρίες και κύριοι επιτέλους γίναμε κώλοι με άποψη 

κι εντερικές φιλοσοφημένες έδρες μάνας ζωής κι ουχί 

πατριού θανάτου ανέτοιμοι για το μαστίγωμα της συνείδησης 

του ότι -δεν είμεθα τίποτα περισσότερο - μέλι μέλι

από περαστικά ανακυκλώσιμα πριονίδια και τηγανίτα τίποτα

Λιμασμένοι αμίμητοι τουρίστες με θαμμένα χαρίσματα λιγάκις

σε φυλάκα ψυχής που κινείται ωσάν ασπρόμαυρος υπνοβάτης

σ΄ ελληνική ταινία του μύστη ΘΒ κι αργά η γλήγορα 

θα γίνουμε λίπασμα άνθρακας εις τελική οικοδομικό υλικό 

για τα σπίτια του μέλλοντος που θα σουβαντίσει αρτεφισέ

ο μαστροχαλαστής της διαιωνισμένης σύγχυσης του σήμερις
Σαν κι αυτά που ρυπαίνουν τώρα τη στωική μάνα του κανενός
Επιτέλους κολομπίνα -
Γίναμε αυτό που λένε οι κουρασμένοι πανέμορφοι κώλοι 
-άνθρωποι του ψυχανεμισμένου πεζοδρομίου"
χωρίς να νιώσουμε πως τα πεζοδρόμια της ματιάς ελπίδας 

του "σώσε με" είναι τα πιο επιμορφωτικά σκολειά του ψεύτικου 

-σ΄ αγαπάω σ΄ εχτιμάω αλλά-" 

Αγγίξαμε το μυστικιστικό 7 χαϊδεύοντας ουλές 

που μοιάσανε με μουνί μα δεν στήσαμε σωστά μέσα μας 

πλατωνικά τ΄ αγαπημένα μας ηχεία που ουδέ αυλίζονται
Αυτά τα δυο σοφά χτικιά που φτύσαν μουσικές λύσεις
απ΄ τα δάχτυλα κιθαρωδών της μουσικής των θανάτων μας 
Και γίναμε έρμαια ενός ξύλινου σταυρωτού λοβού illusion πίστης

Άνθρωποι της εκ ξυλοπόδαρου diablo αγάπης 

κι ίσοι μόνο για τους πλησίον τους

-Τους ξέρεις
Είναι τα διαμάντια που ξεχάστηκαν μετά τη κλοπή και τον φόνο
στη μούχλα ενός χρηματοκιβωτίου
χασικλήδες σταχιρδιστές που πουλάνε τρόπο να ξεφύγεις
από τον καθημερινό θάνατο των συναισθημάτων

-δαύτοι
Που δεν χωράνε μες σε στενές φούστες και φαρδιές καταθλίψεις
Φίλοι μπουζουξήδες που φτύνουν δάχτυλο πριν σου απλώσουν 

χέρι καλημέρας κι εσύ δε σιχαίνεσαι την δοκιμασία τους
Παιδιά της πρόνοιας με στραβά πόδια και νου
καθήμενα θυμώνα κωλοκαίρι σε παγκάκια τρέλας
να καπνίζουν να τρώνε να πίνουν και να φτάνουν όρια 

προς μελέτη από γραβατωμένους σωσίες του Freud

Και γίναμε συμβολικές φιγούρες κι αγαπημένες σκηνές 

έργων και κατέργων που πίνουν Βόσπορους 

ακόμα και χολή επαναστάτη Εσσαίου Χριστού
Φτου φωνάζουν σαν σοφό χρονόμετρο που μετρά αντίστροφα 

στο σκότος των 49 βουδιστικών ημερών πριν την επιστροφή 

στην κοιλιά μιας άλλης καινούργιας γκάβλας μητέρας

Χαοτικής εμορφιάς κι αιώνιας εξελίξιμης κουρασμένης μαλακίας 

περί συμβολικών γαμησιών τρόπων να μην χάσει 

ουδείς αξιοπρέπεια ίσα για να βρει ασκλάβωτος ελεύθερα 

το σοφό πάτημα του -Φοβού το ατάραχο κι ο θάνατος έπεται" 

Αυτό είναι ζητούμενο του σημερινού καταθλιπτικού και συντόμως 

των πολλών χρεοκοπημένων ψυχών της άδειας τσέπης
-Αγαπητέ πλανητάρχη
Όχι άλλα φραγκάτα -ημείς"
Εμείς θα μείνουμε μόνοι τώρα
Για λίγα έτη από τώρα
Στις πλάτες των διασφαλισμένων του -είμαι" να δούμε
ίσα για να στοιβαχτούμε ωσάν λέτσοι αγήματος
σηκώνοντας σημαία υγιούς χώρας ψυχής 
-να μετρήσουμε μαζί τους μήνες αϋπνίας μας
-τα έτη με το γαμήσι ένδον 
-τας λύσεις για ξεφευγιό
και την αιώνια γραφή ασπιρίνη μας με κλάμα και πυρξίδια
-Θα πάω να γαμηθώ τώρα
ως θύμα της λεπτεπίλεπτης μαλακίας του "ζω" 

όσο ο θάνατος μου μετρά μέρες 

χρόνια 

κλασίματα δις δευτερολέπτων

-Έτη συνειδητά άνθρωπα
-Τρις έτη καλό γαία 

κι -
ευχαριστώ που δε μ΄ αφήνεις να ροχαλίζω εσαεί