Μέγιστος γλουτιαίος

Το φόρεμα της είναι μια βρωμοσάπιεν θεραπαινίδα 
με ροζ αιδοίο και ξέχειλο τρόπο αγάπης
Αυτή η πόρνη δε με κάνει να νιώθω παιδί του Φύρερ
Τα κωλομέρια της ήταν η αφορμή
Είναι κι η απώλεια του ψημένου νευρώνα κάθε νου
που εξουσιάζει το σώμα με εικόνα δυνατά αρχέγονη
Πόση σκορδοπίστη χαμερπίς ανεξερεύνητα αδήλωτη 

σε παραθύρι πόρκα μιζέρια κέρασμα επιβίωσης 

τρώγεται ωσάν ζώο απ΄ άλλο ζώο που σκοτώθηκε 

για να θρέψει τὰς ανάγκᾱς τόσων και καμπόσων;

Σουβλάκι σε παράνομη καντίνα δράστη ενός νοήματος 

αλλεπάλληλα πόρνου αυτοναρκισσευόμενου πόθου

και μιας ανέραστης πλευράς που κοιμάται για κακό
Το πανί με δένει με την άλλη ζωή που πεθυμώ εκ γέννας
στα ψυχοσωματικά ψευδή καλούδια του μάταιου κόπου 
μόνο για ν΄ αποδειχθεί το επισφαλές συμπέρασμα
πως ο Δαρβίνος είχε δίκιο ξερνώντας επί έτη
όσα επινοούσε περί ρεζουμί μαιμούς κι Αλ χουτζούμ γορίλα 

-Πες

σημαία μου είναι ότι φοριέται κι υπηρετεί τη Μάμα συμπάντα
την κόρη φύση τον πατριό θάνατο την υπέρβαση νοημάτων
που αχρηστερά σε κάνουν να πιστεύεις για να ζω όσο τόσο

το δυνατόν ανώδυνα ευπαρουσίαστα κι αγόγγυστα
Απαυγάσματα μάταιης ταλαιπωρίας λες κι έχυσες κυλοτάκι 

κάθε μέρα στα σκαλιά μιας μητρικής ανάβασης αδιάφορων 

-και γαμώ" Ευελπίδων του ασαύριο του εχθεσήμερις του ψες
του "εγώ"
Το θεός
παιδεύει σταυρωτά την υστεροφημία του κάθε μέσου μεσσία
πρωθυπουργού φιλόσοφου σοφού δημόσιου σκλάβου
Το θεός αγέρας
άθελα του παιδεύει μαραφετιχιστικά κέντρα κόσμου τούτου
-Κοίτα το πουλάκι

κοιτάξτε με γειτόνισσες -ψαράκια τηγανίζω

Σοφίες σοφοί κώλοι κοπριάς λαγνείες τρυπίτσες στα στόματα 

βασανιστικές τελετές προπατορικές τέλματα γκάβλας 

επιπόλαια γέννα δυστυχισμένοι επίγονοι σε πηδάρυθμη δυστυχιά
χάπια πολλά κέρδη πολλά ούλα έμορφα κι απόλυτα δυσκοίλια
ωσάν σκατόμυγας κέφια στης ζωής του εκρού του νεκρού 
Πόση παράνομη ηδονή περισσεύει μετά από τριακόσια έτη γάμου;
Είναι κάτι στοιχειά γύρω 

που μετράν το σωστό και τ' αβάφτιστο μ΄ αξιολύπητη σύγχυση 

-Βοηθάμε και ρε
Κερνάμε φαρμάκι και σπασμένες ιδέες λύσεις στα στερνά τους
Ξυλοφορτώνουμε τον δικαστή χρόνο με μάπες φάπες το γίδιο
μπας και γλιτωμό νιώσει ουδείς απ' το βλαβερό κώνειο 

μιας προσωρινής εξουσίας λες και στο βάθος πάντα κρεμασμένο 

σε θηλιά θα είναι το επινοημένα ιδιαίτερο για λουκουματζίδικο 

αυτόχειρα κάρφωμα στο φινάλε σώμα του
Τόσο λιοπύρι πάνω σε μύρια μεροκαματιασμένα κόκαλα μίστερ
Κτίσε πυραμίδες μαλάκα
Ματαιόδοξους ναούς για φασιστικό κουνούπι γυναικωτό
Είναι ν΄απορείς
φωνάζουν απέλπιδα οι τρελοί ποιητές που δεν έχουν ίνδαλμα
μόνο εγωισμό και τον τασάκι κόσμο τους
που δεν μπορούν να σκοτώσουν υπό κατασκευή σαράντα
καρδινάλιων μες σε στόμα καθάριας αυτοκτονίας
Κάτι σκούζει στο αυτί της κυρά Κατίνας
Δεν θέλω να είμαι παχύσαρκος ρατσιστής
μήτε άσχημος Κουασιμόδος χωρίς ερωτάκια
Δε θέλω να΄μαι φτωχός μπινές μιας καταστολής άσφαχτα δίκαιης
Δε θέλω ν΄ αγαπώ εαυτό όσο με αγαπάει κάτι από κει όξω
Δε θέλω να εξουσιάσω το μαύρο του εγώ
όσο κοιμάμαι σε λευκό σεντόνι σκεπασμένος
με μια οπουδήποτε πόρνη αυτοσυντήρηση μου κάτσει για βράδυ
Δεν θέλω να υποφέρω
κι ας λέω μ΄ άγουρο καισαρισμό πως δε φοβάμαι θάνατο
-θέλω να ξέρω τι υπάρχει μετά μωρό μου
κι οι σούπερ μάρκετ θεοί
είναι για αυτούς που δεν ξεμπέρδεψαν ακόμα μαζί του
Σοφές μαλακίες
των σοφών μιας ακόμα ανένταχτης αναζήτησης μας θαρρώ
-Γιατί μάταια να ξεσκίζεις τους κόσμους που φοβάσαι
ενώ κάποτε κάπου κάτι θα σου κλείσει τον διακόπτη και ρε;
Δεν υπήρξαν ποτέ σοφοί μαλάκες
μόνο αρπακτικά με πολιτικές υστεροφημίες ορέξεις και παύση 

νεκροτίκτοκ από σύγχυση στον ήδη εκ υστέρων νεκρό νου τους
Δε φταίξανε δαύτοι μηδέ τα πρόβατα σε σφαγή πάντα θα φταίω
που επιλέγουν εντυπωσιακό κατιμά αντί λεπτοκαμωμένο ψαχνό  
-ζω εστί 

ψάχνω φρεσκοπλυμένο νόημα
πέρα απ' το παντοδύναμο φόρεμα του φτυχιού μου