stat

Πούτσα λούσα και χορός










Η φωνή
 του ξεχασμένου ποιητή πουσάρει ανάπηρη θέληση
Μικρή θεραπευτική ξέφωτη πίστα σ΄ αναμονή χειρουργείου
Δυο τρεις μύστες κοιτούν σκυφτοί το χρυσό της χορτάρι
Περιμένουν άπιστους αυτόχειρες όμοιους που βρήκαν πίστη
-Έβγα όξω και ζήσε ερήμη είναι το σύνθημα τους -
Οι υπόλοιποι βγάλτε σκασμό σε δειλό καβούκι χελώνας ζωής
Του ακατάλληλου τάιμινγκ του ψαλιδόκωλου κομμέ τσαμπουκά
του τρεχούμενου τρόπου να ΄σαι γκοντορελιά κι ουχί να έχεις 
Απάντηση λύση  -Εμμονές
-Γιατί όχι κοντό επηρμένο θηλυκό;
Η θα σου φονεύσουν τα -έχω η θα σε παν με πίστη ένα χιλιοστό 
πιο σιμά σ' άλλο ξέφωτο κι όχι ξέκωλο κόσμο καλύτερο απ΄αυτόν 
που ανατρέξαμε κατζακώνοντας  πατρύ εμπειρία
-Γιατί συμβαίνει αυτό κρυφέ σερίφη του ψυχισμού; -Θα ρωτήσει 
ο μπακαλόγατος κι η πανοπλία ιδρωτίλα λεγεώνα του κωλόμπαρου 
-Εσύ που πιστεύεις;
-στο υπερβατικό τίποτα της μπουλντόζας που κατασκευάστηκε 
για να γκρεμίζει κι έχει οδηγό κάθε μέρα νέο φρέσκο νόημα ζωής
-Πως το βρίσκεις;
-Το δικό σου δεν έχει καμιά σχέση με του διπλανού σου άρα 
μην τεμπελιά ζεις άνθρωπε λίπασμα και τροφή της φύσεως
-Τι παιδεύεις στη κούνια του λωλού σου τάφου θα σε ρωτούσαν 
οι βίντεο αναρτήσεις -Γιατί πίνεις και γράφεις μαλακίες κάθε μέρα 
θα ρωτήσει η κάβα με τις μπόμπες που ποτίζει τη χάλια γάστρα σου
Χαμογελώντας να πεις -
-Είναι ψυχοθεραπεία μόνο για καλώς κείμενα ουχί για κακώς
Να πεις πως δε θα σταματήσεις να πιστεύεις και να γράφεις 
για τον μέγιστο θεό του παντός -θάνατο φίλο των αρρώστων γαβ 
κι οχτρό κωλοπιλάλας πορδής άλλων που λεν-δε φοβάμαι ας έρθει" 
κι όταν πλησιάζει ικανοί δεν είναι να φτάσουν μήτε καλτανκανάτι
εις δεύτερον στάδιο διαπραγμάτευσης μαζί του -είσαι μαζί μου;
Να λες πως δε θα σταματήσεις να σπουδάζεις τις εμμονές σου 
κάτ΄ απ' απορρίμματα σκέψης γρηγοράδας στα θρανία μιας νιας ζωής 
χωρίς ματσαράγκες -Μιας ζωής που κυκλοφορεί δω κι αιώνες κει όξω 
και παρακαλάει ανάπηρους γορίλες και μαϊμούδες να την ερωτευτούν 
μα μασάνε ωσάν αχαμνοξύστες μαρς του κάθε μεσσία στη βολή τους
Εύκολη απάντηση - Δύσκολη ερώτηση είναι τι εστί είδος ζωής 
που ΄ναι όμοια με πατώματα ψαροκασέλας και τραπέζοκαθίσματα 
δισεκατομμυρίων κώλων γενεές δεκατέσσερις μες σε πόλης πρωκτόζουμο; 
Να πεις πως η ζωή είναι ευνουχισμένη μ΄απόψεις στολίδια πρωτοχρονιάς
σε κάθε σβηστό μαγκάλι νου ωσάν σπέρμα γυνής σε παρθένο κρεβάτι 
οποιουδήποτε σύγχρονου Προκρούστη που δε ξέρει από τροχαίο θάνατο 
Ακόμα κι αν σε ρωτήσει η τέλεια γυναίκα των πολλών  -γιατί το μουνί μου 
έχει γεύση από υγρό χώμα και σιγά σιγά χωνεμένη ψαρίλα στους αδένες 
του κοσμικού εραστή μου" -Πες της γιατί οι εχθροί της δε ψάχνουν 
στον παλιόφιλο πλακούντα της μήτρας της γιατρειά 
για εαυτού ψυχοτρομολάγνες κρίσεις και τρόπο να την υπηρετήσουν 
μη τυχόν κι υποσκύψουν φοβού στα ντους του νεοναζιστικού 
στρατόγκαβλου Μπίρκεναου επινοημένου τους -χάιλ"
Αν σε ειρωνευτούν λέγοντας σου -και τι είσαι εσύ που τ΄ ακυρώνεις όλα 
ποσώς ακόμα η ρόμπα στ΄ απέναντι μπαλκόνι που ψήνει ζώα για φασίστες;
Πες τους -
-Όχι και ρε δε γουστάρω αυτοκράτορες -αυτοκράτορες δεν υπάρχουν πια 
να δώσουν ερασιτεχνικές σοφές χάρες -μόνο νηστικές άπορες σιωπές 
μπορούν να πουλήσουν σε πανηγύρια τους μήνες που δεν έχουν Σάββατο
Συνέχισε λέγοντας -Ξέρεις ρόμπα μου είναι ο τρόπος τους -ο τρόπος 
για να ξεφύγει το ταπεινό υποκείμενο απ΄ τον βιασμό όχι ο τρόπος 
για να σε βρει η ευτυχισμένη αλήθεια του Πεσσόα μια μέρα όλο ζέστη
Ο ένας  τρόπος έχει κατουρλιό στην άκρη της διαδρομής του που -
η θα το πιεις μονορούφι ως παραφύσην ερασιτέχνης ουρολάγνος 
η θα πας με το κοπάδι χωρίς να γίνεις ποτέ φύλακας του 
Αν σε ρωτήσουν τα παιδοβούβαλα με τη κρυφή απ΄τους χωριανούς 
κατάθλιψη τους -ποιος  είναι ο δικός σου τρόπος -Πες τους είναι ένας
Ο τρόπος  που δεν υπάρχει ωσάν κοστούμι σε λάθος σώμα μήτε
ωσάν άφρακτο γυναικείο σώβρακο που κόβει ενοχλητικά μαλακά μόρια 
της σούπερ επινοημένης κούφιας αντρογυναίκας που παίρνει την άγουσα 
κεφαλή απ΄ τα αποδυτήρια γιόμα καρπούζι σ΄ αμασχάλες
Φασόν απαντήσεις με μύριους τρόπους για να βρεις άκρη δεν υπάρχουν
σ΄ ότι κρέμεται φασιστικά κι εσταυρωμένα στα λαιμά -
Υπάρχουν μόνο εκατομμύρια λόγια πράξεις ιστορία κι εμβρυακή εξέλιξη 
προς επιλογή - μα μόνο ένα έχει σημασία -να υπάρχει κάτι σαν σουτ 
και να έχει κάτι νόημα κατά τρεις και το λουρί της μάνας μου
Ότι περισσεύει είναι φόβος και χαβιάρι δυστυχισμένων ψηλοτακουνοχαμηλά
Κι ας αυξάνει η ρεπλίκα του μιμητισμού αναμεσής σε καλώδια που ενώνουν 
δήθεν ρέικι αυθυποβολές φτωχές καφεδονυξίες ενήλικων κοριτσιών 
σ΄ επαρχιακά μπαλκόνια κι ακριβές πορδές ζωές καταδικασμένες 
εις την πλουσία έπαυλη του γερολάζαρου θανάτου μας
-Κι όλοι βρασμένοι γιάλα στο ίδιο ολ ταιμ κλάσικ καζάνι με τα ζαρζαβάτια 
Πες τους τελικά για επίλογο πως σ΄ ότι κι αν πιστευτούν από αιρ φάδερ φόβο
ότι προσκυνήσουν από τεμπελιά απέναντι στον θεό εαυτό
σ΄ ότι αφεθούν ακόμα κι αν χάσουν την υγειά τους δικούς τους η τον νου τους
Όπου κι αν σταθούν για έτη παλεύοντας καναβάτσα να βρουν σκαμνάκι άκρης 
ανισόρροπα κι ήρεμα καλό είναι να μάθουν να θάβουν πρωτάκις 
και το τελευταίο κομμάτι του παλιού ανορθόδοξου μαλάκα τους 
μα και την πεντάλφα του κάθε σύγχρονου τρόμου τους δις τρις τετράκις κτλ
σε πρώην βόθρο που -χεράτα το΄ χω χτίσει μάστορη -
Να μη κλάψουν όξω τους  
αραχνιασμένα ποδοπατημένη μπάλια μπούλιου κυράτσα
Να μην ποτίσουν τα σκατά τους όπως τις γλάστρες
Πες τους να μη ξεχνιούνται στα ζόρια της τσέπης
Οι αρχαίες σκέψεις μας ζήσανε μ΄ υστερόφημο φασισμό κι όρεξη 
για φύρδην μίγδην χάσιμο φούστα μάχιμη πολύ πείνα  πολύ σκέψη 
επινοημένες εφευρέσεις επί Πλειστοκαίνου και γκάβλα για τ΄ άπειρο
Αυτό πρέπει να επανέλθει
Λόγος ουδείς αρκεί να δεις που τερμάτισαν οι γενεές του mobile fucking
της παν ηλίθιας εξάτμισης και του φθηνού ζελέ οι δανεικές ζωές των -
Χαρτί μολυβί -
-φαγί σκατό κι ύπνος" κι οι ναιτ λάιφ αγαμίες του -
-πούτσα λούσα και χορός"
"Εγώ" λέω αδέλφια ρασταφάρι ατακαδόροι 
αδέλφια του εράνου με τίτλο -φωτίτσα τυράκι" 
αδέλφια του διά πάντα χωρίς επί - κοινωνία 
οι μέσοι όξω βάρβαροι δεν μας πήραν ακόμα σοβαρά γι΄ αυτό 
που καταφέρνουμε με κακή πρόγνωση ζωής καλέ μου φίλε Aranech
-Κρατήστε τον εγωισμό σας για κωλόχαρτο 
την αφάνα του ξένου σώματος σας ανάμεσα στην πυρά 
των γυμνών κατώτερων μέχρι να νιώσετε πως η αυτοσυντήρηση 
θα γίνει η σωτήρια αδερφή της ζωής που δεν αντέχεται
Μέχρι να ξεσαμαρωθείτε απ΄ την σιχαμερή φράση -όλα καλά"
Μέχρι να σας βρει μια Ιουλιέτα και Ρωμαίος σε σύγχυση
κι εσείς να μείνετε εκεί -αυτός -αυτή που μάχεται την τρέλα 
το τίποτα την λίγη ζωή και τα ξεροκόμματα της υπέρβασης
-Χαμογελώ γιατί θα μας σταυρώσει κι άλλο ο  ρομποτοφασισμός
χωρίς όμως να μπορεί να μας στερεί τον φόβο που ΄ρχεται στον νου 
κάθε βράδυ μέσα κι όξω από φανταστικό ψυχιατρικό προαύλιο
Το ίδιο είναι γι αυτούς όχι για το νέο δικό μας επινοημένο 
που κονταροχτυπά τη ζωή στα ίσα δε φαίνεται γιατί βράζει 
μες τις κατσαρόλες ψυχές όσων παλεύουν με τη γλύκα της
και θέλουν λίγες στιγμές υπέρβασης ακόμα μες σε κόσμο 
ρηχό ανόητο σπεκουλαδόρο και τρομοκρατημένο
Σεις παίδες  της νέας γειτονιάς που μεγαλώνει ωσάν έμβρυο 
στην κοιλιά της θεάς γης ν΄ αυνανίζεστε μπρος σ' όλα 
τα ψυχανεμισμένα αδέρφια σας με εικόνες παρμένες 
απ΄ το υποσυνείδητο  μια παλιάς φθήνιας ζωής που δε ζείτε ακόμα
Μέχρι η λιγοψηφία κερδίσει θείες ερωτήσεις μ' Ευ γήινου τσαμπουκά
Μέχρι να σας αγαπήσει η στάνη κι ο βοσκός πρώτος
Λύσσα καλή είναι ο τρόπος 
χολέρα γιατρειά είναι ο κόπος 
για να τον κουμπώσεις πάνω εις κάθε θαύμα τρεις ημέρες σου
Θεός παπατζής κι αν μας βρει να μην σκύψουμε το κεφάλι
Μόνο το χέρι ν' απλώσουμε για το καλώς όρισμα 
μιας νέας Ινδιάνας περιπέτειας σ΄ αυτή την ζωή που λέει αλήθεια 
κι εμείς χλοερά ψέματα στον εαυτό που -
-Αδερφέ κι όμοιε είσαι ο μόνος 
που δε θα του πω -κερνάω χάπια τράμπα παίζει;"
Μόνο τα ρέστα μου θα συνεχίζω να παίζω 
ακούγοντας το κρυόκωλο ανέκδοτο τους  
Φορτώνοντας σάλιο στο δεξί ακροδάχτυλο της ζωής 
και λέγοντας με καδρονιασμένη ευγένεια -
-όχι τράμπα ζωής μόνο χάπια ανθρωπίλε ξαναγράφοντας"
-Η άφεση στην αιτία που σε πάει στη λύση 
μ΄ αυτό που μπορούμε επειδή φοβόμαστε 
είναι να αποπατούμε το σύμπτωμα ωσάν λυσσασμένα σκυλιά 
λες και -
αυτό μας μαθαίνει ν' αγαπάμε και να ιατρεύουμε 
τον απατεώνα ανέκδοτα των άλλων Τοτό εαυτό