000 191

Είμαι ένα ρομαντικό σκυλί με φιμωμένο πέοντα
Η παράλογη ομορφιά κι οι καλοχτενισμένες 

άγνωστες λέξεις που θα κουρέψουν τη ζωή μου γουλί
Ένα δίκαιος πορνόβιος γαβ κι αρμονικές μπούρδες γαρ
Οι σωσίες μου θα χώσουν δάχτυλο κάτω απ΄το σαγόνι 

της άρρωστης σοφίας μου που την έλεγαν μαλίνα
Ροζ κάντιλακ δώρο θα γενώ στα στερημένα φιλάρια
που υπεκφεύγουν την κούκου επίγνωση 
Εμετά με γεύση κοφτό μακαρονάκι μοναξιάς 

Μονάρχης με ορχικό σθένος όσο κομπάρσοι κουνάνε 

τους γοφούς των μπρος σε ρημάδι απιπίλιστο αιδοίο 

Φόβος θανάτου είμαι σ΄ παιγμένα σόλα αλητείας

αλλόφρονα κι ότι κηρύσσει η ψυχή καμένο και χαμένο 

μαζί με τα υπάρχοντα σε βαλίτσα που θα πάει μακριά
Ιδιαιτερότητα κι οι σκιές που δε μάθαν πως να παίζουν 

τ' όργανο φαντασμένες τον θάνατο τους λάιφλάιβ
-Με καθοδηγούν εκ γενετής τα σκουπίδια μου 
Ανικανότητα βαρβιτουρικά ζωές άζηστες 
Τι έμορφα να διάγεις σε πέρατο απελπισίας άψυχος

Ποιματα απαιτήσεων εντυπωσιακών λέξεων κι ιστορικές 

ανασκαφές τεμπέλας μνήμης του τίποτα ίσα

για να ξεβολεύεται το γκαβλί του μέσου σε στέρηση
Βρίστε μαζί μου την μέτρια αντίληψη του τίποτα
Χλωμή δημοκρατία δυστυχίες δέρματα και τι -
τι να γράψεις για τ΄ αδέρφια που σώπασαν
Δελφίνια φιλούν τη ψυχή -πιγκουίνοι μονογαμικοί 

δυστυχισμένοι μετά την απώλεια του -τουγκέδα φορέβα
Λάκη μέγιστε χέσε κάτι που μετατρέπεται σε ψυχοσπέρμα
Πάρτη μου παγκόσμιες πολιτείες θρησκευόμενες μάντολες
μα χέσε κάτι να γελάσει η σφιχτοκώλα μας ψιψίνα
Τ΄ανθρωπάρια γράψαν ιστορία όξω απ΄τ΄αδύναμα άμνια
κι οι σειρές τους μετρημένες με μοιρογνωμόνιο 
-Ειμί αυτό που πουλώ μόνα -περάστε
λες και δεν αντέχω άλλο την ελπίδα που δεν υπάρχει
Σκατά απομυθοποιημένα κι αυνανολογίες 

Μυρωδιά πλάνη πουτανοκόριτσο η ζωή σβαρνιάς μπογάζι 
λες και δεν είμαι -

-δαύτο που δε θέλει να ξυπνά μες σ΄ ερωταφείο

ερωτευμένος με τ΄ αγαπημένο του μηδέν