Λα τζούρα

Πρέπει να εντυπωσιάζεσαι για να ζεις

Να νιώθεις ανώμαλο ρήμα ταρζανάκι

καινούργιο παπούτσι σε άγνωστο πόδι

Να γίνεσαι ποιμα που διαβάζεται ανάποδα

Να συχνάζεις μες σε μια τρύπια κάλτσα

που ελπίζει πως θα μπήξει τη μυρωδιά της

πάνω σε ένα μαύρο εσώρουχο γυναίκας

που πάντα λερώνεται  απ΄ τη φυγή της

Στάχτη τσιγάρου να γίνεσαι αποβραδίς

για χάρη αυτού που φοβάσαι να σκαταλάβεις

Να υποφέρεις για έτη με υπόθετα εμμονές

όσο καμιά έξωθεν ανθρωπίλα δε σε σώζει

Καμιά αγάπη σαρκοφάγα δε θα σου μιλήσει

ωσάν μαμά-μπαμπάς του -τσώπα, τσώπα τώλα

Πρέπει να δώσεις όλο το δάνειο σου οξυγόνο

στον ξεφούσκωτο έρωτα ίσα για να σε κρύψει

Μέχρι να πιστέψεις πως η ομορφιά είναι -

κατασκεύασμα για χάρη ζάχαρη του θανάτου

Η πρώην ομορφιά - και νυν
π΄ οσμίζονται αυτοί

που την ερωτεύονται από ταλέντου φόβο