Μηδένι πρὸ τοῦ χέσιον θανεῖν

Και τι είναι το μουνί;

Όχι όχι 

Δεν είναι μια ακόμη ενέσα ευθανασίας
Μήτε απόδειξη εφορίας

Είναι κουπί πλαστικής βαρκούλας 

αγορασμένο από το Μινιόν στα ΄77 

Λιώμα κερί πάνω σε σώμα ανυπαρξίας

Τρύπα
Χρήμα
Συμμαχία πακέτο
-Σε κόβω πέρα

να ζητάς σύντομα χώμα παγκόσμιε πολίτη
αποστρατευόμενος μ΄ εξηντάρηδες 

θανατηφόρους του "εγώ είχα" 

Ευτυχώς πάρτη μου
Κάποτε έγιναν παραφύσην πάπλωμα 

οι ανέγγιχτες τρύπες μου ίσαμε
ν΄ ανασάνει  η γκάγκαρη καρδούλα μου
Τι καλά αχολογώ με σκεψολέξεις μεράκι
Σκέψεις που δε φτύνονται με συλλαβές 

πρωτόλειες πάνω σε σκαλιστό βράχοντα

μ΄ ανθρωπινή μορφή πια
-Ντροπή λες 

και κατανοώ σε κάθε πρωκτοχρονιά μου
πως τα σκουπίδια ήταν πολύτιμα γι΄αυτούς
που΄τρεξαν πάνω σε φακιρικά καρφιά αιώνες
μα ήξεραν πως θα πεθάνουν ασήμαντοι
Νέες ευχές αναδύονται 

απ΄ τη μοναδική απουσία τους που σκίζουν 

πολυκαιρισμένες τζάμπα ιαχές στο -περίμενε
Δε χρειάζεται να σκοτώσεις κανέναν
Ούτε καν τον εαυτό σου
-Μα σε κόβω καπίστρι

να γίνεσαι εκτροφέας της πάπιας στόφας 

για να ταΐσεις τον εαυτό σου "πια πια" 

με το δικό σου πρησμένο σκώτι 

(φουά γκρά) λέγεται το προϊόν κι ο τρόπος 

Μόνο που το ζώο προς υπερβατίκ σίτιση πόνου 

θα΄σαι συ μωρό μου ξεχνώντας τα σάπια 

απόβλητα της καλημέρας και ψευτοκατανόησης 

Τέλειο επίτευγμα ο ψυχικός πόνος 

σιμά σ΄ ελαιόδεντρα που ζητάνε κοπριά 

για να δώσουν λάδι φάρμακο στα ψυχοσωματικά 

που εξανίσταντο ωσάν σολοντίβες

Κι είναι πολλές -
-Στο υπογράφω
-Σε κόβω φλέβα μασίστα 

να χαϊδεύεις την πρέπουσα σαβούρα του τίποτα 

ίσα για να εφεύρεις στάχτη και πίστη 

όξω από φλεβάτο κορμάκι βορά προνύμφης

-Σ΄ αφαλοκόβω καρδιοκλέφτρα 

να κάνεις αποτρίχωση με το πινέλο του γέρου μου 

μες τον απόπατο που κυλιέται το χρυσάφι 

των ξεχασμένων βασιλέων τζάμπα καλούδια διά 

τον έξωθεν γαμηκομάρτυρα ξηλωμένου πουλόβερ

Ουδείς σχωρεμένος
Μόνο το δίδαγμα απ΄το λεπρό θύμα μύρια έτη μετά 

κι ότι συμμαχεί ακόμα σε πόλεμο με τρίτα τυφλά μάτια 

-Σε κόβω μονέδα μεγιστάνα 

να ξεχνάς ηδονή μαγνήτη για μόρια με στένωση εξουσίας 

Λειχήνας γαρ περιτομή δε
-Δεν εκτιμώ
είμαι σίγουρος πως τα σκουπίδια θα νικήσουν
και μετά η ζωή θα ξεκινήσει απ΄ την αρχή
αλλά μια άρπα κόλα τρύπα ελπίδα θα είναι μέχρι ετότες
Στρογγυλεμένη ωσάν πλανήτης ωσάν στίχος που ματώνει 

εντυπωσιακά τα τεμπέλικα κουφάρια του -γαμώ και δέρνομαι"
Κρυψώνα μάνα αναλώσιμων ράμπο φονιάδων για χάρη της
γεννημένη νεκρή τρύπα η σκουπίδι 
Ερωτευμένη η νεκρών για πάντα κόλαση
και λίγο πασπαλισμένο μ΄ αμερικλάνικο ψευτοπαράδεισο
Τερτίπι πλαστικών θεών από άπιστα παιδιά του Δαρβίνου
είναι η ψώρα στο τριχωτό του νευρώνα που ανθίσταται 

στην ανθρώπινη σολοντία δυστυχία ξανά μανά
-Σε κόβω μαργαρίτες να βουτάς 

εις οπή του Μεσσάιας ψάχνοντας για σκουπίδια σ΄αναμονή

-You know
θα εκτιναχθούν μόνα τους στο ποτέ
όσο κι αν σκάψεις τα τσιμέντα για να φυτέψεις μαρούλια
Τα σκουπίδια είναι και ζητάνε σπουδή χρέος
Ναι -γεννημένα τυχαία σε δήθεν χωματερή ψυχή

που κοντράρουν τον φραπεδοπολιτισμό που διάγει
Κι όσο ακόμα είναι η ζωή χυμένη σε ρεζερβουάρ υπομονής
-Σε κόβω αζιμούθιο

θέλεις τώρα ν΄ αγγίξεις τις τρύπες απ' τα επινοημένα 

καρφιά της πίστης που σε πότισαν οι παγκόσμιοι μαλάκες

Καλά τα γράψαν τα διάβασαν και στα δίδαξαν 

ειδάλλως θα πίστευες πως δεν θα πεθάνεις ποτέ 

παρά ότι θα είχες μια φραπ μέρα ζωής ακόμα

Θύματα 

οι εφήμερες κρεμάλες κι οι καληνυχτισμένοι θεοί των  

-Σε κόβω χαλβά

να ικετεύεις σ΄ αυτούς να σωθούν τα σκουπίδια μας
Να λες λίγο πριν πλαγιάσεις στο ξινισμένο μαξιλάρι
-Κάντε το ρε πούστηδες πριν σας προσκυνήσουν 

ψεύτικα τα γκανιάν μου κι αποθάνει ο χρόνος μου" 

-Σε κούρασα περί θανάτου 

κι αναπόφευκτης επιστροφής στο μηδέν;

-Σχώρα με μα -

τα οσμίζομαι γύρω γύρω όλοι σου