Νύκτα δουλτσινέα

Φόβος μπουρδέλο έξω από τρενοσταθμό

Κει κάπου πωλούνται ευχετήρια κηδειών  
Βήματα κόντρα σε πούστη αέρα ίσαμε 

το καταφύγιο μιας ακόμα τάλε κουάλε 

κλειτορίδας περιφρόνησης 

Σκοτάδι 

Ηδύφωτες στιγμές πουτάνες άπλυτες

Μυρωδιά ανίδωτης μοναξιάς ενός έρωτα 

τραυματιοφορέα στα ρουθούνια
Αναμονή μέχρι που η χωμάτινη αδερφή 

μιας ανεύρετης νίκης θεών θ΄ανταλλαχτεί 

με πέτσα απ΄το πεντάκριβο φάκα παραμύθι

Σκεπασμένες σκέψεις σε τροχιά φυσέκι

με σιδερένιους τρόπους  και μότο σκούζει -

- Ν΄ απατάς το φόβο με ζωή"
Βλέμματα ακάθαρτα φώτα μπουρδέλα ξανά
κι ένα τρύπιο παράθυρο για Σαββατοπαρέα 
Οι ανάσες πάνω στα βαγόνια του πηγαιμού

τρίζουν και πασχίζουν για φιλί ζωής αναίτια

-Φτάνω έρωτα παντώ

στα πόδια σου λελέβω να ζητήσω θάνατο 

Έτσι κι αλλιώς μια βίδα είναι η στρίνα ζωΖώ
σφιχτά πονταρισμένη πάνω σε γράδα 

νεκρόσυλης σκέψης ίσα για να μας γλεντάει 

στο αιώνιο άγγιγμα της λόμπα σε ξεκάλαθο

-Αυτό 

που δε χωρά σε πέρασμα αλλοτινό με βιολιά 

τον ύμνο της αδιάφορης αγάπης 

να παίζουν όταν πίνω τα πόδια μου

-Φτάνω βατεμένος μες σε ντορβάδες 

ξέχειλους κι από φτυχιό ανεμοκυκλίζω
Η ώρα περνά επ΄ώμου καριόλα μου 
κι ο φόβος ξεμακραίνει με πρόσκαιρο πόνο
κει που δένει το κεφάλι με το σώμα
Ομφάλιο βρόμικο παράθυρο οι αισθήσεις 

κι οι φωνές ουσούρ πιώμα μέχρι να μαινάρω
-Γιατί να φοβηθώ πάμφθηνους διθυράμβους 
Έτσι κι αλλιώς οι ψαροί άγγελοι απόθαναν

Ημείς μανάδες και πατέρες του σπουδαράζω 

σιμά τους σ΄ ολίγο λες και κάποτε θυμάμαι -

Αυτές τις κινούμενες ποθητές θηλυκές νάρκες 

πριν χάσω σιγούλια σιγούλια δυο δυνατά πόδια 

που στήριζαν τον διαλούπι πλαστικό έρωτα 

που ἦτο  πηγή γκαβλόζουμου μες τον νου 
Ματιές για χειροκρότημα σ΄ έτη που περιπάτησαν
Έτσι είναι η γνώριμη ζωή που μας μύησε σε κύκλο 

χωρίς πυρήνα παρά μόνο άκρα μπάκακα στη λούμπα
Δυο μαύρα χρεωμένα πλεμόνια γι΄ανάσα κι ανάμεσα 
μπηγμένο το μαχαίρι της μνήμης και τη ροζιασμένη 

μουσική του ερωτευμένου σκοταδιού του κάτι τις

δυο κορμιών που ζητάν επαφή με κερί στερνελπίδας 
Μες σε σοφό τρένολο που ταξιδεύει για την αγκαλιά 

της χάι-χατ ελπίδος βρίσκω το ημιπεθαμένο μου φτσι

Την αγωνία της αγάπης π΄ άργησε από τότε το ταξίδι 

της αθανασίας κάτω απ΄ τη δύναμη  μιας φούστας
Παράδεισους που άλειψαν τις αρτηρίες της καρδιάς 

υπέροχα το κόκκινο πανί παντομίμας επανάστασης 

αιχμάλωτου περήφανου ζώου κι ότι  αγιάζει 

σφαλιχτάρι αφαγανίλα προ του μεγάλου τοκετού

Όλα έπρεπε να ήταν περιφρονημένοι φόβοι
μα δεν ήτανε ντραμίδι τον Απρίλη και τον Μάη μας
-Έρχομαι αγάπη μου
πλησιάζω προς το ακούραστο απαλό σου σώμα
Κι όσο σε φτάνω σταματώ να φοβάμαι τα λυπημένα 

μουσικά μανιφέστα τόσων βραδινών κόπων 

χωρίς τράκο μαγικές λέξεις στο κρανίο
Μουσικές
Άνθρωποι
Εγωμυθίες τραγικές
Ο ήχος γερνάει ωσάν σωματάκι όσο ημείς με λίγα 

κολασμένα "έχω" πρέπει να δέσουμε νουμπίτσα ζωή 

ταξιδεύοντας με τρένα έρωτα προς το Εν θανάτων

Φώτα
Αποβίβαση
Σε βλέπω να μου γελάς πίσω από τζάμι μουτζούρη
Όσο πλησιάζω την λαχτάρα μου σκέφτηκα πως -
-Δεν θα φοβηθώ άλλο τα νόθα σκοτάδια μου
μόνο θα ομιλώ αβρόμιστα γονατιστός
κάτω απ΄ το κασετόφωνο της ζωής μου 
Πιρούνι θα βάλω για κεραία
να εκπέμπω πειρατικά το παλιό φιρμάνι ξανά

ίσα για να πνίξω το γιατί ωσάν ετούνος

- Είμαι σε πολεμίτιδα ντουφεκαλεύρης
Είμαι όξω από΄ τα ποθητά κουραδόκαστρα 

μιας ακόμα έμορφης κλεμμένης βασίλισσας
-Σε πόλεμο που κερδίζω εν μου 

μ΄ έρωτα κι έρωτα 

ωσάν παγκόσμιος απόγονος ηρώων θανάτου

-Μέχρι κει που η αγάπη τους

μπορεί να περιμένει η να πάνα γαμηθεί