Γορίλα εμβοές

Δεν θα με νικήσει ποτέ 

η προδοσία του εύπορου Ιούδα
Χωματόδρομους σε φλέβα θα βρίσκω
Τα χέρια της θα πλένω με στίχους
μέχρι να σταυρωθώ δήθεν
γιατί ήθελα να σώσω 

τους κόσμους που δε γνώρισα 

Άγγιξα ένα ουρανό
ένα κώλο
το ίδιο ήταν
Ο κόσμος
ήταν μια καλή πράξη φασισμού 

γραμμένη με δύσπνοιες λέξεις

στον νου πικροαίματων φυγάδων
Ο κόσμος είναι λόγια οκνηρά
για να νιώθει 

παρθένα ηδονή με τους τρελούς
Να γράφω θέλω μόνο σχολικές εκθέσεις
μουντζουρωμένες από αισχρόλογα χνώτα
που βαθμολογούν τ΄ανθρώπινα όρια
απ' τον πλακούντα
μιας βασιλοκτόνα του θανάτου θεάς μάνας 

Δάκρυα πάνω στο χαρτί 

όταν η τρέλα απουσιάζει
Πάντα έτσι θα είναι 
Κάθε φορά
που στα ορύγματα της μύτης του στυλό
προλαβαίνω να κρύψω τον φόβο