Άλουστο γαμησάμπλ

Νευράσθενα πιθηκάκια σε παρέλαση 

πουλάνε ερασιτεχνικά φάτα νιοράντε

κι ο mockingbird του γερογκαβλέα Buk
γίνεται αργά πατητή μάρκα φονιάς 

μιας παγκόσμιας πολιτείας βαλτοπαιδιών
Χάρτινοι θεοί με τάνγκα σλιπάκι ιαίνουν

λιωμένα τάματα κι εγώ εχθεσήμερα 

δεν έχω τίποτα στον λιγονούση μου 
Μήτε πρωκτοσύμβολα κιβούρι 

μήτε σκιάχτρο παρακατιανό σε μποστάνι

λες και παίζω γιομάτο ζάρι με τη γκάβλα 

Μόνο τωρινές αμνησίες απ΄ το χθεσινό 

γαμήσι με την εσταυρωμένη βασίλισσα
Χυμοί δέρματος και μουσικής απομεινάρια 

στο βαλσαμωμένο μου στόμα 
Δε θέλω να πλυθούν με βρομόνερα
ούτε να βεβηλωθούν με το κραγιόν 

μιας ακόμα αγαπημένης τηλεκουράδας 

-Ω πουτάνα θεά
Δεν κάνω ευχές μακροημέρευσης σε σένα
αφού το χαμόγελο της μου γκρεμίζει 

το βίλα κοτέτσι του τρόφιμου Μηλιώκα

Η τύχη ανήκει σ΄ αυτούς που η γκάβλα 

νύχτα τους φέρνει κοντά με του νου 

τα υπερβατά και χύνεται 

ωσάν καυτό σπερμολάδι 

πάνω στο πετσί του πλανήτη
Σε σένα τραγουδώ
-Ω θεέ του γαμησιού
Έρωτας δεν είναι πια
Είναι κρύο κι ανάσες 

κάτ΄ απ΄ το αιώνιο πάπλωμα του -Υπάρχω- 
Ιαχή κτήνους είναι
που γίνεται δοτικά ανθρώπινο αρνάκι σιμά 

στους αστραγάλους της στιγμής της
Όχι για το φλέγμα της μπαζωμένης 

κάλτσας ξεπετάς του -πάμε στο επόμενο"

Παρά γι΄ αυτά τα δύσκολα λεπτά
μέχρι να βρεθεί το σώμα σιμά στο σώμα
Μέχρι τότε συμπαντική μανέστρα 

και ντουβαρίσιες βραδιές 

με μίζερους ήχους από σκλαβωμένους 

ακόμα στη Τουρκιά πανηγυρτζήδες 

-Ω μαλάκα δράστη μου
Τις πιο δύσκολες ώρες της ζωής διάγω 

γιατί με πηδάνε το φτυχιό κι η σχώρεση
-Ω χαρτοπαίχτη φόβε
-Ω αγαπημένα μου σκουπίδια
Ν΄απλώνω τ΄άκρα μου σαν ψαλίδες μανθάνω
αγκαλιάζοντας το χεράκι κάτω απ΄ το σαγόνι 

της μετρέσας διανόησης σε σκυλέ ψυχορράγημα  

με πρόσκαιρο ύπνο κι άπλετη εντεροτοξίνη 

στ΄ αντίπαλα τεμπεσίρι αίματα μας
-Ω φτηνά μου ταξίδια εις την επιστροφή
να η στύση σας κομμένη απ΄ τη ρίζα 

πάνω σε ράγες τρένων Θράκη - Ιθάκη
Και μ΄ αυτά τα απομεινάρια ελάτε μπούρλα

να μου γαμήσετε κώλο ξανά μ΄ ακρότητες 

ίσα να σας υπηρετήσω γυμνός απ'  αυτογνωσία

-Ω γαμημένα μου λεφτά
Λέγω μες τη χρεοκοπία των πολλών 

-να κάτι που με κάνει πλούσιο"
-Ω πλαστικές φάτσες 
Επιτέλους ξέρω ένα και το λέγω -
-Να πεθάνουμε μαζί όχι χώρια"
μα κοντά της αργώ να φύγω απ΄ τη ζωή 
-Ω αυτοκτονικό μου λουλούδι
Τι αστεία σύμπτωση να ενωθούμε 

στ' αδιάφορο τώρα του χρόνου των πολλών
Έλα μαζί 

να τραβήξουμε το καζανάκι του Νιαγάρα νου τους
ζητώντας συγνώμη για την ενόχληση