Τζαμπανίστας

Το ποιμα τρόπος είναι

να παγώνει το καταθλιπτικό μου τικ τακ

εις απολύτου νέκρας δέλεαρ κώλου πιφ 

Λες κι απεχθάνομαι σφόδρα ανάπηρος

ψυχοφάρμακα και Φρουνταθρώπους 

αγαπώντας τσιπ σερβίς το χανκόβερ μου

Γράφω ποιμα διότι ήμουν 

σ΄ αδρανή κατάθλιψη επί εδάφους 

τα τελευταία χίλια δεκαέξι έτη
με βαριά υποχοντρές διαταραχάς από τότε

που θυμάμαι αλούμπαρδο τον εαυτούλη 
οι όποιες γίνανε τόσο βαριές που έπειταφ 

απ΄ έναν Ca_ τάδε στα ΄03 μπήκα σε τριπ

να φοβάμαι γκαβλόσπυρο εις κάτω γνάθο

Γράφω πεζοσέντονο ποίμα ενεργά 

τα λειψά τέσσερο δις έτη όταν όλα 

ξεκίνησαν κλάσικ απ΄ένα χωρισμό με μουνί 

γράφικ πλην του (000198) -ανάτρεξε-

Γράφω ποιμα αφού δεν ξέρω 

πως να διαχειριστώ τις εμμονές μου
όταν τρυπώσουν στο ελέω κρανίο
Είναι αδύνατο να τις βαφτίσω ωσάν σκουπίδι

σκατά λέπρα κτλ μιας κι ακόμα δεν έχω βρει 

τρόπο να μην απειλούμε από κάτι τις ίσα

να ισορροπώ με πλήρη αποδοχή ανάμεσα 

στ΄ ότι νιώθω κι ότι παραπατά σιμά μου 
Λες κι είναι κυριολεκτικά αυτό 

που λεν νίκη εαυτού κι εγώ το κρώζω ήττα 

του φασίστα μαλάκα εαφτού μου
Γράφω paparies αφού με πνίγει 

με τον πιο νταβατζίδικα υγιή τρόπον τινά
η των συνανθρώπων Ομηρική συνείδηση

τραγικά που παραδόξως δεν ξέρω 

αν τους αγαπώ τόσο όσο τους έχω χεσμένους 

αφού όλ΄ αυτό το σκατόπραμα λειτουργεί 

πιφ ιδεοψυχαναγκαστικά ντιριντάχτα 

Γράφω ποιματάκι γιατί η κάθαρση ειν΄ακριβή 

και φοβάμαι παρά τους μύστες τον θάνατο 

σ΄ Ελευσίνιο μυστήρι άνευ captagon

που δεν ξορκίζω μ΄ ένα -δε τον φοβάμαι" 

όπως θ΄ ακούσεις από στόματα που ξοδεύουν 

έτη στο έξω τους μέχρι να σπάσουν πόδι 

γριπωθούν ασχημίσουν γενούν φωτομοντέλα

κάτω από μαγνηταξονικό τομογράφο 

η μείνουν ανάπηροι σε τροχαίο ευτύχημα

Γράφω αφού δεν έχω άλλον τρόπο πέρα 

απ΄το να ακούω τη φύση κάθε φορά που τρέχω 

με το ποδήλατο μου ίσα για να ΄ρθω πιο κοντά 

στ΄αθόρυβο σύμπαν κάνοντας γήινες ρωτήσεις
και ζητώντας θεικές απαντήσεις ψυχή τε μάταια 
Καταγράφω τις θεικές κωλοτρυπίδες μου αφού
όπως λέει κι η αγαπημένη μου ποιήτρια Βακιρτζή
είμαι -θεικά άθεος" μιας και μέσα απ΄ τη γραφή 

έχω τη ψευδαίσθηση πως ακυρώνω κάτι 

που δεν εξηγείται κι επαναστάτησε πριν δύο τρίο

τέσσερο χιλιάδες έτη για πάρτη του και δήθεν -

Έκλασε τζάμπα δια τον αιώνιο φόβο μας 

και κόντρα στο ετοιματζίδικο μουχαμπέτι 

Του -φάε ψωμί με κρασί άκου τραγούδια 

και φίλα βαμμένα ξύλα μες σε χώρο που φιλοξενεί  

τον στάσιμο φόβο των καλώς κατιμά αμαρτωλών

Θα βρεις πίστη πακέτο που τολμά να τα βάλει 

με το βιολογικό σου τέλος αφού θα ξανάρθεις 

δω κάτω ωσάν ψυχικά βοηθός τεμπέλη

Υλικά Βραζιλιάνος κώλος
λες και δε γεννήθηκες καραγκιόζ μπερντέ

η φοβάσαι την ατίμωση της σουάγκ γέννας

μη γνωρίζοντας τα όρια σου γι΄ αυτό 

και δια μέσω αυτού χωρίς αποτέλεσμα πολυκοσμία

Γράφω μ΄ επιλεκτικά αριθμητική μνήμη 

αφού αδυνατώ να μετρώ μη ρεαλιστικά 

το τι μου συμβαίνει για όλα μου τα σκατά 

Είτε είναι αυτόβουλα και πιωμένα  

Είτε φασιστικά γοριλίσια είτε γραμμένα 

ωσάν λουλού που τρέμει τα σκουπίδια του νου της 

και δε ξέρει ακόμα να τα πετά εις κάδο άνω κρίσης

η στον χρυσό της βόθρο που δε βρομάει λιβάνι

Γράφω poema mandolatus αφού δεν πιστεύω

στην αγάπη των δεινοσαύρων παρά μόνο
στον ψυχικό κώλο του αντιπάλου θεοδέους
Κι απομυθοποιώντας το ΄χασα κερδίζοντας 

απ΄ το νόημα ενός ποιήματος του Πεσσόα

που λέγει στο φινάλε του -

-ξέρω την αλητεία κι είμαι φτυχισμένος"
Έκτοτε κατανόησα τι εννοούσε κι ο δύστυχος Bouk 

στην επιτάφιο πλάκα του με το -δοντ τραγί (dont try)
λες και γράφω ποίμα διότι ξέρω πως αν δε το γράψω 

θα πεθάνει το σύντομο κορμάκι που χάσκει διδάχο

και το αιώνιο ψυχή τε για πλάκα στους όρχεις του Δία

χωρίς ζητούμενες μεταφυσικές μάταιες υστεροφημίες 

παρακαταθήκη για όντα π΄ αγαπάνε μη σιωπηρά 

το εν εξελίξει παντάνασσα κοσμοθεώρητο (επί δέκα - 

τουλάχιστον αιώνες) -

φρεσκάρισμα της κωλοτρυπίδας μας