Και μπορεί

Κι αφού 

δε κατάφερα να σε σκοτώσω με τσιγάρα λιώμα και ποίηση

δε θα σκοτωθώ βολετός

Έτσι 

για να ΄ρχονται οι φωτό μιας συμφοράς που με φαντασιώνουν 

μ΄ υλικό ταπείνωσης γι΄ αυτό κι απ΄αυτό που φαίνεται ντούρα 

και δεν είναι ζωής βρακί

Δεν ομοιάζει έστω 

με γλυκό σπέρμα γυναίκας στο στόμα φρεσκαρισμένου λάκκου

Μάης μήνας

Νιώθω ηγέτης του -Έχειν κι εκμηδένιζε" είτε γιατί βρήκα 

λατρευτικό παιδί συντρόφι είτε πέφτω εύκολα σε HIV κατάθλιψη 

η γιατί δε με πληρώνει κάθε μήνα η εργοδότρα μου ψυχή

Δίδω φιλιά στα μαλλιά της σιωπηλής μου αγάπης 

κι ο φαύλος κόμπος δένει φθόγγο κύκλο γύρο πίτα απ' τον κάδο 

εαυτό της μούχλας υπομονής του -Κουράστηκα να φοβάμαι"

Μάης γεννάθλιος

Πρεσβεύει το -μην παλεύεις"

Ένα ακόμα τελευταίο χαρτί να ξεθάψω αθώα σκουλήκια 

μες απ΄ το χώμα της σκέψης

Έτσι κι αλλιώς 

το φαινόμενο του -μπας και" δεν είναι δικιά μου ανακάλυψη

Ούτε το γιατί χαϊδεύει κάτι άχρηστο χρόνια αμόνια

και το ξερνά με άχτι λιποθυμώντας κάποτε μπας κλας

Ομοφυλόφιλα συμπεράσματα είναι όλα εμμονών φευ

κι ανίκατε μάχαν απόμολης πόρτας σκέψη βεβαίως βεβαίας

Μάης προικοθήρας 

Λες και με σκουριασμένο σουγιά αποκηρύττω το -

-κανείς δεν ξέρει πως να στηρίξει τον ξυλοπόδαρο τρόπο 

να μην υπάρχει στο υπάρχον "

Κανείς αν πει -

Αν πει -φοβάμαι" θα συμβεί σύμπαντα φορές

Αν πει -μην παλεύεις" αργά θα σιχαθούν με βρισιές  

τα νηστικά χτικιά και θα σαλπάρουν με τρύπια σώβρακα πανιά 

γι΄ άλλο τυχερό σώμα έτοιμο σε μπλόφα θεών

προς την μάταια πυρά της έφηβης αιωνιότητας"

Μάης
Μοντάζ ένοχων παραφύσιν πορνό εικόνων

Μήνας εποχή 
Πέρας σ΄ότι παλεύει μια χέβι μούραλ Τσικνοπέμπτη εκστρατεία

για χάρη -ενός εις υγείαν" που δυστυχώς ακόμα με μαθαίνει 

να συζητάω με τις ψαροκόκαλες ημερόνυκτες εμμονές 

του μικρού κι ενήλικα εφιάλτη

νταβατζή δήθεν Σπαρτιάτη και Σπαρτιάτισσας 

Μάης υπνοβάτης

Όσο δεν ξέρει κανείς

τι υπάρχει κάτω απ΄ την επικέ κουβερτούλα του "αυτό" 

Που αντιστέκεται

κι η φαυλότητα συνεχίζει να φοράει πουά παπιγιόν

Κι είναι ο έλικας που σκάβει στ΄ αποκαΐδια των τσιγάρων 

Μάης τάδε

Για να γουστάρεις να περάσεις χαλινάρι

σ΄ αυτά που θα σε κάνουν να χαμογελάς μεθαύριο

Μάης του " Ο " μικρον

Κι ως τίποτα νοώ πως ίσως φταίει ο χειμώνας 

που μου πάγωνε το δεξί μου πόδι χρόνια

Ίσως 

ευθύνεται η υγεία που κερδίζεται με τα σκουριασμένα 

εμμονικά έτη καρφιά και τα σαπισμένα 

κόκαλα των κρεβατιών που κοιμάται μια κλικ ζωή

Ενδεχομένως 

η άνευ όρων παράδοση στο τετραπληγικό αδιέξοδο

Πιθανόν το πολύτιμο 

της λύτρωσης  αυτοκρατορικό μηδέν της παλιννόστησης

Μάης δικαστής

Κι ας μην φταίξει το πότε 

αργοπορημένα φωτισμένο με στανιό ως παρακείμενο 

πολύτιμο καλούδι των μιλιουνιών σκόνης μπροστά

Κι ας σκιρτήσει 

λάμνοντας η ψυχή μας για τις φοιτήτριες των τρένων 

με τα σπυράκια εχθρούς των ψυχών των

Μάης τελικά

Κι αν ποτέ με ζωγράφιζε κανείς πλανόδιος αλήτης ζωγράφος

ξέρω πως θα μου χάριζα την πιο ζηλόφθονη εικόνα  

των πιο κουραστικών θανατοποινιτών του κακόφημου ποτέ τους

Είναι αυτοί κι εγώ που λέμε από μέσα μας πριν την ηλεκτρική -

-Παραδεχτείτε το αναστάσιμοι μασίστες φασίστες ίσα 

για να ξεπλυθούμε χωρίς ελπίδα και μεταφυσικούς εμετούς 

στο φινάλε με καλοραμμένες τσέπες ψυχές πρέπει δεν πρέπει 

να σκύψουμε κεφαλήν προς τα καύκαλα των μαύρων οπών

που έτσι κι αλλιώς 

λίγα έτη πάνω λίγα κάτω θα μας ρουφήξουν όλους ξανά και ξανά 

Πως και γιατί νομίζεται 

πως μας απαλλάσσεται έτσι εύκολα απ΄ το γαμημένο μας εγώ;  

Μάης 

Άλλος ένας ανθηρός σώστης μήνας χωρίς καμπινέδες μνημόσυνα 

Ξέχνα το