Κάδος μεσημέρης

Η μεγιεμελέ θεραπευτική σπαταλιέται ωσάν 

φεύγεις εξάπαντος στο -πάει δεν πρόκειται' 

Λες και την καταλληλότητα κατασκευάζουν 

καλικατζάρια μες την ολόγκαβλα αμυγδαλή 
ίσα για να προσδοκάς να γίνει μια εμμονική 

μάνα γυναίκα αλήτισσα δάδα και σάλιο σου
Πόση αστοχία μετρά τσαπονυχιάς ψυχολέσι

η ζωή ενός φασίστα σ΄ αποψίλωση ιδέας;
Κάτσε και δες τις εμμονές που καταπίνουν 

σπέρμα βόλια εφήβων τουφεκιών όλ΄αυτό 

το γκαβλόσπυρο -κάτι" που ζηλεύει ξινά

τις παιδικές φωνές στο σύρμα του Bell 

Για ολίγο κι ότι -είναι" ίδιο ωσάν τέλεια 

μουνοφωλιά φόρεμα ενός σ'κις αυνανιστή 

Δες το αν έχεις Άβδηρα υπομονή μ' αυτό 

που πεθυμά να τις προσκυνά με στοργικό 

-πότε" νυστέρι στα χέρια των θεών

και λερωμένα -ποτέ" στα λόγια των όντων

-Ζωζώ
-νιώθω πως αστόχησα και πάλι χαρμάγκιοης
Ο μύστης χρόνος μου γίνεται τρόπος βαθάκι

χωρίς αυριανή καλημέρα που κουράζει ψυχή 

και δεν φώλιασε στα σίγουρα ψαχνά μου

Έτσι ξαναγίνομαι γραφικός γαίας χειρουργός 
της γνωστής γνώσης σ' έκσταση ασύμμετρων 

ποδαριών και στομάχων που πεινούν λάιβ

αποσβολωμένα για ντετέ πέτσινες λύσεις

Επισκέπτομαι την γκρι εκκλησιά μέσα μου
Ανάβω κεριά σκέψης εικονικά μιας ίασης 

φανφάρας στόφας στ΄όξω καθεπερσία στιγμή
όταν αυτή πρέπει να γίνεται σώμα της στιγμής
χωρίς μέλι μέλλον που φτιάχνει το φταίξιμο μου

παιδιόθεν στην άπειρη κασίδα που δεν τολμά -

Ν΄αγαπήσει

ν΄αγαπηθεί
να γαμηθεί
Να σταυρωθεί ηρώα για πλάκα
ν΄ αποθάνει ωσάν εαυτός Messiah 

ίσα για να υπάγει παρακάτω
κι έτσι να ξεμάθει να ξεχνιέται σε μπλαμπλά φυγές  

απ΄ το επίκεντρο εφ΄ όπλου λόγχης τίποτα 

Βαριέμαι τη παγωμάρα σκίζοντας την τελαμώνα της
Προτιμώ να πεθαίνω από παίγνιο στόρι φόβου μου
παρά να με ποτίζουν μια στα τόσα μαβί κρύα τσίσα
πιονάκια της περίσσας περασιάς 

Ίσα για να ξέρω πως αυτό που λείπει κι απού λυπάται 

και κλαίει τα ξένα κόκκαλα σκύλοι τρων τα δικά μου

Δίπλα στ΄αποτσίγαρα μου μακριά απ΄τη κοριτσομάνα 

τώρα δα με τ΄ αντίδωρο της ανθρωπιάς νεκρό

κι απ΄ το πρώτο -ουα" μιας κόλασης ζωής γράφω 

πρόδειπνα για το καλαμπαλίκι της πληρωμής 

Για χάρη της λούπας κατάληψης του κουραδόκαστρου 

όχι -τώρα',-Τώρα.