Τζάστ ντα ντα ντα

Αγαπημένε Scott
Η παλιά παῖς φιλενάδα 

είχε ιατρό πατήρ που΄φυγε ενωρίς
Κάτι στιγμές δεν έχει σημασία το αργά 
Οι σοφιστές των βοτάνων έφυγαν νωρίς
και κάτι έτη παραπάνω δε σημαίνουν
μη εκπλήρωση του περάσματος 
Ο κύριος Σταύρος ήταν μικροπότης
μέγας καπνιστής μ΄ όσιο χαρακτήρα
και ρόμπα ξεπάστρα γυνή
Έφυγε σ΄ ενάμισι μήνα παλαίστρα
με το φιλαράκι μας το καρκινάκι
Κάτι καλοσύνες χωρίς θυμό 

κι εμετούς ψυχής επισπεύδουν 

το τέλος της τζάμπα αγιοσύνης 

Μα το πέρασμα
Ποιος το στενεύει 

και το ξεκοιλιάζει φαρδύνοντας το;
Ούτε οι επιλογές
ούτε η τροφή
ούτε η πίστη
ούτε τα φράγκα
ούτε το πονεμένο πνεύμα
Ενδεχόμενος το -κενό του δεν ξέρω" σου 
Πιθανών κι -η άρνηση της ψυχής" σου  
Που ΄φυγες
Κι εσύ
Νωρίς
Ε;
Τι άλλο να θυμίσω στον εαυτό μου
και σε πέντε -φίλους και φίλες γεια σας;
Εκπομπή είναι οι σκέψεις του χαρτιού
που πάντα μένουν μουχλιασμένες
Τσάρκα δια λογισμοί τεχνικές
παρασοφιστίες και θεοί μη απατεώνες
ελπίδες για το λίγο ακόμα
Τσίμπα και λίγο ταραμά
λίγο καυτερή
λίγα μπακοτσέτουλα ακόμα
λίγο αίμα απ'  το βραστό κιλότο του νου
Αγαπημένε Scott
Ξεπουλώ κάθαρση
Ευτυχώς
Εντός
Νωρίς η ενωρίς μη σημαίνον