000 214

Το χάος 

είναι ένας παχύρρευστος 

θεάρεστος κώλος με μουστάκι

που μυρίζει λεβάντα γλάστρας

Ήταν homo γκριμάτσες πριν
Ήταν ο τσαμπουκάς της γης 

να δώσει σκουπευκαιρία 

σ΄άσπρα κόκαλα εκρού νεκρού 

κι εγκεφάλους ποιοτικά μικρούς  

Ήταν χρόνος μισερός σε χωριό 

για παγετώνες δεινοσαυρίλας
κι εγκέφαλο άχρηστα μεγάλο
Ταινία νουάρ πορνό με ηγέτη 

εφτακοσίων ετών πλάτανο 

καταμεσής της πλατείας των

και κινητής μαλακίας κεραία 

λίγα μέτρα παραπέτο κέντρο

της  κουφάλας ζωής τους

Κι εμείς οι μουνίλωτες λιγοστοί

του θανάτου μας εντός κυνηγοί

θα΄ρχόμαστε τα ήμερα χαράματα
να σε ξυπνάμε με λέξεις ανάπηρες

Πρωκτικά θα σε γλείφουμε ωσάν 

τυχερό μηδέν της ανεπάρκειας μας 

στου μικρόκοσμου το σώμα τι

Θα σε γαμάμε απαλά 

Δυνατά στον νου
Εφηβικά στο υποσυνείδητο
Εμμονικά στο πάντα
να κλάψει η αυριανή σου μέρα 

κέρδος στα κορμάκια μας βιοχημικό

Κι εσύ πούστικα θα μας θωρείς

Κι εμείς θα σε κοιτάμε ωσάν 

επαγγελματίες Peeping Tomaria

Θα σου τάζουμε γάμο ανύπαρκτο

στο χεσμένο μας μέλλον μαθαίνοντας 

ως τελεία να σ΄ αγαπάμε σε τζάμπα 

άρρωστου φασισμού φράση την μάχη 

Δίνοντας στου λευκού βρακιού σημαία

τη μαύρη της ψυχής μας ανακωχή

ίσα για να χάσεις πριν πεθάνουμε

βρις-οφ αυτό που θέλουμε τρουλά
Αυτό -
-Αυτό που ταξιδεύει αντίστροφα 

με το τίποτα για χάρη του καταλάθος  

της πεοπροστασίας μας 

κι ας έχεις τα πιο αθάνατα ποδάρια 

που΄ χούμε φιλήσει μπιζέρσα

Κι ας πιστεύεις σε σύγχυση πως είσαι 

ήδη αθάνατο καλούδι ένδον μας
Μπορείς 

ν΄ αυτοκτονήσεις για χάρη μας
Σε νοιαζόμαστε
Εμείς -
οι ανόητοι σαβανοκαρτέρηδες

κι έτσι για το φολκλόρ 

αλχημιστές ρεμπεσκέδες

του - γένομαι συσκιός