12345

Γιατί τ΄ ανέφικτο ζητά ενημέρωση 

μέρα παρά μέρα ίσα να διαπιστώνεις 

τι δεν λυπεί απ΄ την ύπαρξη του;
Φταίει η πιγκάλ παράνοια;
Ο παραλογισμός να σε ζυγιάζουν
Τ άσπρο του ματιού κατά
Οι σκυλευτές του χώρου πράττειν

που ήπιες φραπέ αξιαγάπητος 

κατά του γκαυλούν Starpax Cafe

Οι βαλτοί των σχιζοφρενών 

απ' τα λόμπι με τις μποτέ κιλότες 

που θέλουν να κυβερνήσουν 

το -nothing universalis; 

Κάποτε δεν θ΄αντιπαλεύετε τίποτα  

για ν αλλάξει το τίποτα -

Στη δύση θα κοιτάς και θα βλέπεις 

κλαμπ έιπ να κοιμίζουν 

ανθρωποσφαγή πρώην 

ευνουχισμένων κοκόρων
κι αναίσχυντα δεν θα υπάρχουν 

παγκόσμιες γαμησομηχανές 

να διαιρούν βασιλεύουσιν

με πλάγια αφάνα τα κουμπούρια 
Κι οι ψήφοι έτσι θα πηγαίνουν πιφ

υπέρ του άκρατου γοριλισμού αμέτι
μιας καλοπληρωμένης ταπεινότητας 

που θα ζει τσοτσάντα μη κοπάνα 

Θα συμβασιλεύει και θ΄ αποθαίνει 

με την ξιφολόγχη καρφωμένη 

στο χώμα που θα σκεπάζει 

τους ανύπαντρους σοφούς 

της ανταρσίας μακριά από κουβαλημένα 

φέρετρα καναπέδες κι απ' τα κοράκια 

στα σύνορα του ουδέν ναούμασούμε κτλ

Κι ανατολικά θα κοιτάς
Κι οι πρώην σκλάβοι σ΄αιώρες 

θ΄ απαγγέλλουν ποίματα για τα παλαιά 

καμώματα της σκακιέρας

και της ψυχής το μάταιο τσίλικο συσσίτιο 

Με συνείδηση - τα παπάρια μου τράβα

τέως ευρυχωροπλαστικών άλλοθι

αλάργα τα σκουπίδια θα γίνουν 

χάος αγαπημένο μ΄ ασφαλή θάνατο 

στο τσεπάκι της μαντουβάλα Εν αφοβίας  

Μα ίσαμε με τότε  -
Μην αντιμάχεσαι τίποτα 

για ν΄ αλλάξει το τίποτα
Οι φόβοι κι οι άνθρωποι είναι 

οι καλύτεροι φίλοι της πραγματικής επιεικώς 

πηδήξιμης οντογονίας που δε πρεσβεύτηκε 

πουθενά μ΄ αυτοψυχοψάξιμο άτιμο μιλιέτι

Τώρα σκύλος συνεπής 
αύριο μ' έγνοια παντοκράτορας νεκρός
και με μια μούτζα πράματα ούρδα

τον φόβο 
τον άνθρωπο
τη φύση
τον εαυτό 

τον θάνατο μάθε να μονοιάζεις