Κου πεπε

Δε φταιν οι είρωνες μελανοχίτωνες

και τα ξεμανίκωτα τους μπράτσα 

Φταίει που δεν έπινα

δεν με σκότωνα στα σίγουρα

Δεν φταίνε τα λερωμένα βρακιά

που υμνούσα σ΄εποχές παρενδυσίας

εαυτόν ν' απαλλάσσω

απ' ακαριαίο χέστη έρωτα

Φταίει η έλεγχου παράνοια του τώρα

όρτσα στο γελοίο κι η σκόλοψ 

των σοβινιστών που προκαλεί γέλωτα 

της πατριδογραφίας μου ακόμη

Έλληνας ποτέ δεν ήμουν παρά 

ενός πλανήτη ένοικος που φιλοξενεί  

άβδηρα περάσματα νεκρών

Φταίνε οι γεννημένες αντιφεγγιές 

κάτι γέρων που παίξαν μουσικές

και μοναχές άφησαν τις εν δυνάμει 

αυτοκράτειρες από περίσσευμα 

μυώνων κι άνιωτης τρέλας

να σαπίσουν κάρβουνο γίνηκαν

Και μετά η επαλήθευση εν τούτοις

ξανά κι αύθις οργασμός αυγό

μπρος στο βλέμμα μου ματσακόνι

ξέσκεπα όλα αυτά χάρακας
τ' άσημα αγυάλιστα σκατά