Πρωκτολάτα

Και το μουνί τελάλισε  -Άλλη μια αξέχαστη βραδιά"

Κι ο νεροκουβαλητής προσήχθη αυτόφωρα δια γήινο αδίκημα

Να μην έχεις τίποτα τροφή μονάχους να ερωτευτείς χορτάτα 

το ουδέν μπακαλιστάν τρόπος μπας και κλωτσήσεις εξώπορτες 

Κι αύριο πριν το μετά να ελπίζεις πως μα θα ξαναγράψεις 

για τους Culo falda αδερφούς 

-τα 92 Vol ρούμια των σκλάβων μιας επανάστασης 

-τις σκοτωμένες κλάρες 

-τις αιώνιες ψωνάρες 

-τις τελειωμένες γελοίες τελετές 

-τις γυναίκες που καπνίζουν Άσσο φίλτρο 

και τις άλλες που΄ χαν πατέρα αιωνόβιο που ΄τρωγε καρπούζι 

πριν τον κεράσουν θανάτου δεκανίκι τσιγάρο 

Έτσι χαλαρά πλέει το ουδέν απ΄ τη λίμνη της λεκάνης 

προς τα έγκατα της μάνας ίσα ν΄ απορείς εσύ οι επίγονοι 

κι η κάθε ωσάν σπασμένο νύχι φτιαγμένα ανάπηρη κλώσα 

πως και γιατί κάκιστα ο μπαμπάς μας τρώει το ύποπτο 

σκώτι από τιτάνιο πριν το ξεράσουμε σε λάθος καμπινέ

Πως ανίατα και σπανά γερνά η μαλακία σε χέρι σώμα πηχτό 

κι ουχί με θαρρετά στ΄ ακατανόητο σωληνωτό του παρθένου μυ 

Σκύβοντας διά της βόλτας στα ψυχρά ενός χεριού εις κοινωνίτσας

κρίμα φως σε μικρόψυχο καφάσι γιόμα πουλ μουρ φασιστόμουτρα 

Διότι κάτω στο χώμα δεν κρυώνουν 

-δεν πεινούν 

-δεν λακίζουν 

-δεν ζουν κι επιμένουν να εμφυσούν κάβες λαβές 

στο στόμα των δειλών και τρόπο στα σκλαβωμένα άντερα ημών

Να επιζούν μυθάρχιδα για το θηλυκό κωλαράκι άπειρο μιας εικόνας 

και για ότι γίνεται στίχος για παραδοσιακούς σκυλάδες θεούς 

στων καλοσχηματισμένων φόβων τα λάθη μιας φαρδουλής 

μπλα μπλα νύχτας αιτίες απορίες πόρνες βαφτιστικά ρουχαλάκια 

Playmobil μαλάκα παίγνιον κι έκτοτε κουρδίζοντας τσαλιμάκια 

μες τη βαρέλα στροφή τηλεμπακάλη αλλάζει βρακί η γκόμενα 

αγάπη μου ζωή σ΄ Ελλάδες με χιλιάδες έτη ιστορίκ συγκρουόμενα

Τόσο κατιμάς δόσιμο για το τίποτα των έξω σάβανων τίποτα σπουδαίο 

για τον ψυχικό πρωκτό του -σας γαμώ" κλαρίνου λες και -

οι τιμπάλες  μίλαγαν εσαεί άλλη διάλεκτο χτύπος χωρίς κάτω δέρμα 

και παρατάν τα λόγια τους πρωτομύριστα  μ΄ απεργία πείνας σε γυάλα

Κι οι απαντήσεις της μπαγκέτας κλαίγαν ρυθμό ωσάν σκυτάλη σε χάος 

εμετών ραβίνου για να ονομάζονται εστίες φωτιάς χωρίς νεροφάρμακο  

Ξέροντας τι σε κλαίει σε κηδεία σ΄ ένα ακόμα σκάλωμα βιντεόραμα
Ψάχνοντας τον έλεγχο των εαυτών όξω απλοποιούνται με λάθια
τα κομμένα νήματα της εκκίνησης του άρρωστου οργάνου εντός
Και δώσου για το επόμενο -ai" της Λατίνας του νησιού τ΄ ανάγνωσμα
Κι οι Χριστού γείτονες θα γεννιούνται βαρετοί και θα πεθαίνουν 

χωρίς μιλιάς καλημέρα όπως τ΄ανέλυσαν οι τυφλοί Όμηροι αποθηκάριοι

Χωρίς ματάκια εν σώματι και μύγες έτοιμες να εναποθέσουν αβγουλάκι 

πάνω στον από καιρό νεκρό
Και μετά δεν θ΄αλλάξει το τίποτα γιατί δεν άλλαζες ποτέ
Γιατί ο κώλος πρέπει ν΄αρπάξει χαμομήλια γαμήσια πριν χέσει 

- αποδείξει και σταματήσει να χέζει το εγώ του
Ακόμη κι αν παραδεχθεί η αυτάρκεια πως οι πρώην νοσοφοβικές 

παιματοπνίχτρες ήταν οι μεγαλύτερες ρατσίστριες του εαυτού τους
θέλοντας ν΄ αλλάξουν ενωρίς τ  άρρωστα κόπρανα και το λάστιχο 

στη κιλότα του μέγα μπουγιουρντί στρατηλάτη 

Ξελές κιτς φιτίλια και καντήλια και μένουν κάτι νέοι βόδια 

που δεν θα πατούσαν ακόμη και πάνω στης μάνας τους 

τα σάπια κόκαλα λόγια για χάρη της Apple 

Όπως κι αν το πεις θα μας απομείνουν μόνο οι πρησμένοι ηλίθιοι 

που ξέρουν ν΄ αγαπάν εξυπνάδες σκατό λύσσα φαγί 

-ότι δεν πηδάει μάντρες

-ατάιστη αναπηρία σε live show μουνόπανων θεάτρων 

-την ασχήμια αφάνα του James και την άθλια King Gong cine 

όσο η τσαμπουκαλοσύνη θα βιώνεται ωσάν 

παραμύθα σκατιέρα για επείγον χειρουργείο από Δευτέρα 

Ζώντας το μετά η όψη κι η κόψη της στρογγυλής θεάς χέστρας πρωί 

θανάτου έτη πριν αιώνες μετά θα λιώνει γκαβλί έρπη πάνω αριστερά 

δευτερόλεπτα πριν γαμήσεις ότι πολυτιμότερο έχεις ν΄ αγαπήσεις 

ερασιτεχνικά σ΄ αυτήν τη ζωάρα αδέξια αγκωνιά στρατόπεδο 

-Νιώθω σκατά για τα λάθη των παθών μου
Και συγνώμη φτωχό
Πέρα και μέσα για το γινάτι μαλλιαρών ψυχοφιλοσόφων 

που στήθηκε ο ανέφικτος βόθρος που κρίνεται και ψοφάει 

στο λάθος χειροκρότημα με τρεχούμενα σάλια 

από ντόπιους καταρράκτες που πωλούν πένθιμα 

ξεμπρατσωμένοι κωπηλάτες κι οι παραδεδομένες στο τίποτα 

πόρνες βαρέως καλογερικής

Ναι -
Τ΄ αόρατο ζητούμενο της ανυπαρξίας για σουαρέ πάντα άξιζε 

χωρίς θερμομετρία ζήτηση μ΄έναν αξιότιμο φίλο ομοφυλόφιλο 

κάθε φορά π΄ ανέχεσαι το βρωμερό νόημα από χνώτο στόμα του

-Κι άντε γαμήσου ανοχή 

λες στης κυματιστής ταύτισης κι αξίας το δεύτερο

Της αναμονής μέχρι το τελευταίο αντίο τ΄ αφανισμού μας 

της μανίας για ζωή και της εμμονής του φυσικού νόμου 

για κατσικέ φυγοδικία πέρα απ΄ το μαύρισμα του πότη

Όμορφο λιτά ηχητικό λάιβ σκατό 

που σε χέρι και πόδι θεωρείται χάος
Ένα σκελίδι ποίμα πράξη κατασπάραξη που δεν λογίζεται βαριά 

με πλούτια και σκεβορών κατά της ανθρωπότητας το τι
Κρίμα τα χυμένα γάλατα των πορνοστάρ 

Ένα ανατολικόφερτο τριχωτό αιδοίο φοβάται και δίνει μ΄ έρωτα 

τάχα μου φόβο τη μισή απάντηση και στο κέντρο 

υπολείπεται το καλοξυρισμένο ερωτηματικό του 

λες κι είναι βαριά η πούτσα του τσολιά

μιας και δυτικά ο sweet heart απόπατος δείχνει δρόμο 

και δυναστεύει μέχρι της ερχόμενης γονατισιάς του
Ο κόσμος που΄ζησα ήταν ο κόσμος όλων των σχωρεμένων εποχών
κατά μιας επικίνδυνης βούλησης κι άγνοιας -και μάνας ξεπετάς 

περί της αλογομούρας ασχημίας αλήθειας του γλήγορου γαμησιού 

και της αργής φοβίας
Το σήμερα δεν διαφέρει απ΄ τη βαρετή παλιά προπαγάνδα 

του πρώην Μαγιάτικου
Ότι ισούται με το -έτσι είναι" εξ ισούται με μια αναγεννημένη πέτρα
σε ακατοίκητο ακόμη βουνό του -έτσι ήταν"
Κανείς πια με φλωροτσιρίδα δεν μασουλάει τον τρόπο να την πιστέψει
ανεβαίνοντας το -χωρίς εσένα" ωσάν τοτέμ της Ltd πίστης σε -κάτι τι
Υπό αίρεση βαρεμάρα και θυσία στο πιθανό πιάνο του πιανίστα
-Ήμασταν κότες μωρό μου 

πεινασμένες από λευκό έρωτα και μαύρο στρινγκ όχλο 

Παρμένα κωλαράκια μ' άποψη και δύσκολο δόσιμο στα φρικιά 

απ΄ το λα ματζόρε των σκουληκιών έως της γης το τελευταίο 

του ύπνου χώμα των πανανθρώπινων 

-Ήμασταν κότες μωρό μου 

ανέτοιμες για τη χώνεψη του επόμενου ταμ ταμ της ανακωχής

που δε τραγουδήθηκε ακόμα απ΄ την κομπανία των θεούληδων