Απόψε

Λέω κι απόψε ν' αντέξω 

τη βουβή παγωνιά μου

Απόψε λέω 

να μην γδάρω τους τοίχους 

με δάκρυ κι αίμα
Η θλίψη μου 

και τ΄ αμνό της υγρό  
είναι μόνο δικό μου
Τ΄ άδεια χέρια τις νύχτες 

και μόνο τις δικές μου φλέβες
να γεμίζει μόνον
Δεν δίνω τίποτα πια 

στα σκυλιά του Γενάρη 
που οίστρο έχουν

για σεξ σίριαλ σε τηλεόραση 
για ύπνο του Δικαίου κει
Τίποτα 
Ας με δουλέψει 

η κούρασή μου απόψε
Η τρέλα μου να με σκάψει 

ωσάν χέρσο χωράφι
κι ουχί εσείς οι απόντες
Απόψε λούζομαι 

το δικό μου  εσύ

τον δικό μου ιδρώτα κι εκείνο 

το ψέμα τ΄ αθώο που ποτέ 

δεν ψιθύρισα ίσα να μη κλαίει 

και με ζητά 

τ΄ αγέννητο παιδί μου
Ας παίξουν οι μουσικοί 

τη Μπαλάντα των Εγώ 

αφήνω γυμνούς 

τους τοίχους μου απόψε
Απόψε που ομιλώ 

για τα όνειρά μου κι ιδρώνω 

Μόνη
Απόψε σ' έναν Γενάρη
σε μιαν ώρα όπου όλα ξερνούν 

κενά παγωνιά και μηδέν
Όχι δεν σας πιστεύω πια
Τελεία.

 

-ΧρύααΒακιρτζή