Ινδενέιμ οφ

Μαγδαλήνια 
Δεν διακείμεθα μαθημένοι εις την αγάπην
παρά εις την ανάγκην
Αντίπαλοι είμαστε μ' οχτρούς κάτι δήθεν 

αήττητες θήρες οι τι θεοβάδιστοι άνομβροι 

του -αλήθευε και θνήσκω 

Τικ τακ φαιά
ένα καλοκουρδισμένο μπουρδέλο δω κάτω

Μαγδαλήνια θυμώνω
Μετά τι Ιησού;
Να ρωτά ο καριόλης ασπρόμαυρος 

τεκτονίνο του διαβήτη

Μαγδαλήνια να μου φιλήσεις τον Ιησού
Οψέ άσε το ανέμυαλο -ζητώ και περιφρονώ
να μένει αχειρούργητο μέχρι να ξεψυχήσει 

Μου γνέφεις
Θα ξεψυχήσει σίγουρα το σώμα 

λες κι αυτό είναι το πρόβλημα 

του γήινου πεδίου 

Κι ο βλαξ εντός μου διευκρινίζει -
Δω κάτω 

μανθάνω να μ΄αποκαλώ βλαξ άνευ νου
Εδώ σ΄ αυτό το μπλε ουράνιο σώμα 
της σπαγκοραμμένης σκέψης 

και των πρόσφορων συμβόλων 

να ειμί ο βλαξ άνευ σώμα τι

Μαγδαλήνια 

Σε διασκεδάζει η εν σώμα ποιητική μου;
Έχει πλαξ
Κάτου δω στο σκοτώνουν 

γιατί έδωσες σαχλές αποκρίσεις
Γιατί η στρυχνίνη κάνει καλό στα μαλλιά 

και την πίνεις
Φινάλε μου γνέφει ο ασυρματιστής του 
-Κει που θα πας να μείνεις ταπεινά ον 

για αυτό που δεν ήσουν"
Μακριά απ΄ εκείνο που ανάμεσα 

και πέρα του ουρλιάξανε κι ουρλιάζουν 

για τσάρο έρωτα μαλάκες και βρωμόμουνα

Οι τι δεινόσαυροι προγόνου δοκιμής 

σε οίστρο αθάνατου γαμησιού 

με φράγκα σάβανα και τσέπες έρπουσες 

Που θέλουν και θα γίνουν σομελιέ 

των λαχταριστών τους κοπράνων 

και δόξης λαμπρής σαν γαριδάκια 

με παίγνιον δώρο στο σακούλι τους
Μαγδαλήνια εσύ ξέρεις
Τα σάβανα τους έχουν τσέπες;
Τι μύρισαν οι ασπρόμαυροι και σου παν 

ακόμα κόντρα για ν' αποταμιεύσουν 

μια ακόμα χανσενική εικόνα στα φώτα 

της άδοξης ντιβακασέλας γόνδολας τους;

Τι ωραία κινείται γκαβλωμένο το -Πάντα 

Όλων τους

Π΄ αγαπάει με δόσεις η μετρητοίς 

και κάνει τον ασθενή να ξηλώνει 

της γης τα δόρατα σε σαδιστικές εποχές 

χωράφια χωρίς σώματα πολέμους 

Μάχη νεκρή μέχρι 
Μαγδαλήνια κοίτα
Κοίτα την τύχη των φασιστών ποιητών
και κάτι βροντές που δήθεν αγαπήσαν
Ούτε τα πατημένα χόρτα τους φταίνε
Παρμενίζουν σε σώματα
Ελπίζουν σ' αυτό που δε τάγκισαν 

μισοφέγγαρο αιώνα κι οι ψυχές τους 

φτύνουν αποκόμματα ραντεβού κι ότι 

αρπάζεται ξετυλιγμένο σε καρμπόν λόγια

Μαγδαλήνια γιατί δε μου μιλάει ο θεός;
Μόνο αναμετρά και πως ξακρίζεται κάποτε

η φθαρτότης μου΄ δειξε

Τίμιο άλλοθι εντός και μια κουνέλα ακινησία
η μπάντα η μπάντα η μπάντα
Αυτά γνωρίζω μέχρι τώρα 

Μαγδαλήνια τι είναι όλο αυτό;
Γιατί δε λάθεψαν ορθώς 

κάτι Θεάνθρωποι λαϊκά λαχεία
που αντέχουν να μην τους προσέχεις
Να τους αγοράζεις μπας και κερδίσεις αυτό 

που έχουν αιώνες πριν απαγγείλει λέγοντας 

στα ξενιτεμένα ότι θα σε ξεχρεώσουν 

στης Νέμεσις το γκισέδι;

Μαγδαλήνια θέλω να σ΄ αγγίξω
Αργά κι αιτιατά στο τσάχτισμα ενός αναπτήρα
σαν μανθάνω με την αγάπη σου 

να σπέρνομαι καλά
Να είμαι ξαναγεννημένος καλά
Να γίνομαι καλά με σιδερένιο στανιό
Να πεθαίνω σπιρτόζα κι ευχάριστα
ωσάν ηγεμονικός κωμωδός που δούλεψε 

κι έγινε το χώμα
Το χώμα που θα τον σκεπάσει 

μες την ήσυχη νύχτα τους
Στο δις εκατομμυριοστό περίεργο 

κι άτρωτο τους που ξεπληρώνεται έτσι κυκλικά 

στα ίχνη μιας αταξίας 

ανάμεσα στο -ποιος φταίει και δεν φταίει"
Μαγδαλήνια το σώμα μ΄ενοχλεί
Ποιο το επίτευγμα στο τώρα το μετά το πάντα;
Θα είναι η αναίτια συχώρια κι ευρυχωρία 

του ομιλούντα που φταίει γιατί δεν έλκει 

Δεν έλκει το -ζητώ και περιφρονώ" 

μιας απόλυτα ανισόρροπης απάντησης;

Μιας αντίκας εαυτού κορνίζας;
Μαγδαλήνια σχώρα με 

Μα θα μαρτυρήσω αυτό που μου ΄πες 
στις 18 / 7 / 2012

-Κατώτεροι απ΄ τις κατσαρίδες είμαστε
κι ανώτεροι απ΄ το τίποτα που αλλά(ζει)"