Ποίμα ουχί #2

Σαλτάρει μες σε ντουρβά λογοτεχνικού πύον ο αναγνώστης
Εσύ θα καυχιέσαι -
-Λοιπόν εγώ δεν είμαι ποιητής
-Γκαβλώνω να γίνω για το υστερόφημο έρμα του θανατά"
-Θα τους σώσω όλους για χάρη αυτής της πούστικης εφεύρεσης
Θα το παίζεις Μεσσίας με σουβαντζίδικη τζάμπο μάγκα πατέρα στόφα
Αγανακτισμένος μανιοκαταθλιπτικά θα πεις -
-Μη με πρήζεται με νόρμες του πως πρέπει να γράφεται ένα κείμενο
-Θέλω να γράφω κατεβατά σκέψεων με ξυπόλυτη σύγχυση για πάρτη μου
ουχί να θρέψω σωβρακολάστιχες στιγμές όσων δεν ξέρουν να με διαβάζουν"
-Άκυρο-
Έμαθες και κατανόησες πως  οι σεντονάδες δεν ήταν μισότρελοι 

ούτε αυτόχειρες Αλβανοί φαρσί πισώπλατα παρά κλάναν φρέσκες μέντες 

μέχρι και για τον σωματικό χαμό τους γράφοντας ότι μαλακία 

ψυχοσωματοποίηση τους γαμηθεί και πλυθεί στη μπλιούνγκα τους

Κάτι ώρες ξεχνάς από πιο σημείο των εντέρων σου πέρασες Παλ Μαλ

και κάθισες στο κλασόγελο σκαμπό πίνοντας δυο τρεις μπύρες μοναχυστί

Δεν είναι σημαντικό ποιος είναι ο λιγότερο μουαγέν βασανισμένος
ούτε ο περισσότερο πανγαμάτωρ κακός Σαμαρείτης σούζα τ΄ αλογάκια
-Και για να τελειώνουμε με τον τρόπο που συγκινεί και βαράει στη κούτρα
-Κείμενα μονά σεντονάκια για σένα θα΄ ναι υπό αίρεση σημειώματα 

των οντοτήτων όλα τα χειρόγραφα π΄ αφήσανε λίγο πριν αυτοκτονήσουν 

Τα υπόλοιπα ήταν και θα παραμείνουν φασιστικές μαλακίες με στόφα
ακτιβιστικά μονόχειρη μέχρι να επέλθει η κούραση του μηδένι στο κρανίο
των βαλάνων εμμονών του παρεμπιφτού -μέλι μέλι και τηγανίτα τίποτα 

-Ναι έχει μια τεράστια εμμονή με το υπέροχο υφιστάμενο τίποτα 

αλλά και μ΄ αυτό που χιλιάδες έτη πριν δεν αύξησε τα λατρεμένα σκατά 

προς όφελος της εκατονεξακόσια - εκατονοχτακόσια κτλ γης
Κι υπόλοιποι -
Αρχίδια πεοιτές σεντονογραφιάδες μιας κάματης καθημερινότητας
Στρεσαρισμένες γκόμενες με τα σούρεαλ κάλλη τους
Δρομολογημένοι κλέφτες αυτών των περαστικών εμετών 

κι ότι άλλο θα προκύψει απ΄ τις επόμενες σκλάβες γενιές θε να πάνε 

για μηδενισμό εκ των πρώτων αφτρών της θάλασσας που δεν σέβονται
Για φαγί ανατροφή παιδιών που μετάνιωσαν που γέννησαν στιλπνό χάσιμο 

και like ύπνο στο κάθε μέρα νύχτα τους νομίζοντας πως θα σώσουν έτσι τηλεκατευθυνόμενο κόσμο με λέξεις και καθώς πρέπει εξυπνάδες 

βγαλμένες δανεικά απ΄ το κωλαράκι του νου τους με στόχο 

τον βόθρο της ασύγχρονης με την αρχαία των αλχημιστών παις
-Δεν θα ξαναβγάλω καρκίνο θα υπενθυμίζεις εντός σου ψυχής ανάγκη 

με το κλειδί στο χέρι της δουλειάς που έχεις ρίξει με τα χτικιάρικα 

σύμπαντα βρακιά σου

Όσο λιώνει πελτέ στα βάζα και τις αυλές η ξένη μάνα σου θα λες -
-Εκτιμώ ανθρώπους θανατοποινίτες
-Ξέρουν πως το έντερο λογοτεχνικό σύμπαν δεν έχει λειριά κόκορα
Είναι όπως κάποιοι εξαρτούν αδιερεύνητο μανιφέστο με το -
-συγνώμη που πάτησα το καζανάκι του νου σου" 

κι ήπια τα δανεικά του με πίτα σουβλάκι

Τα μπουτόν της αντιποίησης κάτι πρωίες θα ξέρουν πως να γεμίσουν 

άδεια δοχεία εστίες μόλυνσης που ξανά αδειάζουν 

με βραδινά ψυχοσωματικά σάλια πιόμα
Γράφοντας οι αυτοκαταστροφικές υπερβολές του νου για σένα
θα σε κάνουν άθελα σου να νομίζεις πως κάποιοι φόβοι καραδοκούν
στο κράσπεδο της εκτόνωσης του σπασμένου κρανίου

-Δεν θα θέλεις να γίνεις στανιαρισμένα ποιητής ρε φίλε
-Ανήκεις στο κουρμπέτι του -Μερικοί σαματατζήδες εκ φύσης
πίνουν το σάλιο τους εις υγείαν του πρωκτού της
και περιμετρικά του ολίγοι γκαβλώνουν με τον θάνατο του "

-Θα σ΄αρέσουν τα κατεβατά σου σεντόνια σκέψεων 

κι ατημέλητων μαλακιών κι ας υπάρχουν τεμπελόσκυλα που θέλουν 

να τους σώσει μια λέξη και σπάνια ακούνε τα φυτά κοντοστεκούμενοι 

πιστεύοντας σ΄ όμορφα μούτρα που λύγισαν τον άπειρο δούλο μέσα τους

Ίσως και μιλήματα απαλά γονατιστοί μπρος στο καφέ εγώ τους να κυριέψουν 

και να κυριευτούν με λόγια για της κοπριάς ψυχής το χώμα σώμα

-Δε προτείνω
-ποιώ θα λες μονοδιάστατα προσκαλώντας να κολάσουμε ότι θα μας στείλει 

στις αγκάλες του μουσάτου με τα λευκά γένια και σώβρακα
Κι ενδεχομένως αν γλύψουμε τ΄ αρχίδια του μισή ζωή μπας και στην ακόλουθη

με τ΄αδιαφιλονίκητα ροκανίδια χωρίς σουβλατζίδικα ασούμε
πάψουμε να κυκλοφορούμε καρτέρι με ψαλίδια στο χέρι
επειδή δεν ξέρουν από άρρωστο έρωτα κι εμμονές φυλακές οι άλλοι

Τέλος θα βγάλεις ζουμί απ΄ την κατάρα και μες της ζαριάς τη πουτάνα γκέμμα

ο κόσμος θα παραμείνει φυγόκεντρα ο κυκλωτικός μαλάκας σου
είτε κατεβάσει ο νεοταξικός του κώλου του τα γράδα

είτε  τυφλωθεί από μαλακία και ποτό ο σκλάβος του
Τα μαστόρια θα βογκάνε από τη  νόσο της ταύτισης
-Μα αυτά επινόησαν τη στερνή ποίηση των κοκόρων

που κουβάλησε ολούθε τις παράξενες μαγκιές των σκατέμπορων

πράματα που κρέμονται ακόμα μες σε  τηλεοράσεις κι απ΄ το λαιμό 

ενός τυραννισμένου αλόγου

Ωσάν αυτόν που αγκάλιασε ο Νίτσε και δεν το έπαιξε ποιητής

πριν τον κλείσουν μέσα τα κωθώνια που ψόφησαν κι αγνοούσαν

Κάποιοι σβήνοντας ότι έγραψες κι έψαξες πάνω σ΄ άπλυτα 

μαλακισμένα σεντόνια καναπέ βαμμένα με Σαμάνου τροφής σπέρμα

θα ψοφήσουν επίσης

Και τελικά -
Ότι καλεί της φυγή το κικιρίκου στων φανταχτερών τρελών λέξεων το ποίμα

-Αγάπης θάνατο" θα τ΄ ονομάσεις η το αντίθετο

Γιατί το πρόβλημα είναι πως η ζωή σου δε μπορεί να περιμένει

Κι ότι έζησε ο κουρασμένος κώλος της απουσία της

θα γίνει φωτεινή ποιητική επιγραφή ενός ακόμα τάφου