Πλαισιώ πνευματίκ

Με τέσσερα-πέντε χαμηλά 

πίνεις το πνεύμα σου ωσάν υγρό λάστιχο

Φτιάχνεις λουκούμια 

ακούγοντας jazz σε κινέζικο εστιατόριο 

Πηδάς πανδημούσες ψευτοσύμπαντα 

που περιμένουν μαχαραγιά να σφάξουν 

Βουητά γιαγιάδων πεθαμός γίνεσαι 

με τσιμπιές ζωής στα ΄ντερα 

κατ΄από ψυχοσώματες σκεπές και φίλους 

με σάπια νεφρά και λύσσα να σαλτάρουν 

Μαζί με τσιγάρα στο -γαμιέμαι γαρ" 

αυτομολημέντα προσπάθειες και -ρε"

Με τέσσερα-πέντε χαμηλά συγκρίνεις  

αχλάδια λεκάνες με βρωμούσες λαμπάδες

κι ειδικότητες νήπια στα δέκα τσιβί

με σκουπισμένο κώλο απ΄ τον μπαμπά

Ρωτάς δω κει παράμερα -

πως κόβεται μια τομάτα στα τέσσερα

Τι οργή κι επανάσταση δένει το φιόρο 

του -ποτέ και τώρα" στα έτη μου 

και των μανιοκαταθλιμένων αέρα μπανά

τ΄ ασημένια πιστόλια που σκούριασαν

Με τέσσερα-πέντε χαμηλά θωρείς

ταυτίσεις πολλάκις κι άτριχα μαμούδια 

στους υπόγειους λόφους που δε ξέρουν

Μαγιό χάλια τόσο όσο η ματωμένη τους 

κάσα στο πετάλι του ντράμερ καραδοκεί

κι ουδέ θες να γλείψεις μ΄ αρνησιγλειψία

τα δυστυχισμένα τους λεβεντογονίδια 

Με τέσσερα-πέντε χαμηλά μέσα σου

πουλάς γραβάτες μυρίζοντας τη λεβάντα 

των αποτριχωμένων ζώων με το ίδιο 

σηψαιμικό τζίρτζιλο όξω σου

Δωρεάν και λιώμα γίνεσαι πίνοντας

μια κατσαρόλα απ΄ το σάλιο σου 

για τη ψυχή και τα γαλακτερά σπυριά της

Σιχαίνεσαι τις αυτοάνοσες δωρικές σκέψεις 

με το δεξί χέρι όξω απ΄ τη τσέπη ανάπηρο 

κι οι μπαμπουίνοι νεκροί 

Με τέσσερα-πέντε χαμηλά σουμάρεις 

Κόμμα,
Να πέσει η χολέρα σε κώμα φαεινό 

ωσάν την Ελληνική αλφαβήτα
Σκέψη φάλαγγα από φόβους πολλούς
Το ζητούμενο οι φόβοι
Το αντίθετο του
Ο εχθρός 

οι φόβοι
Ο μεσσίας
Ο απλός τρόπος να χτυπάς σφυρί σ΄αμόνι 

ζητώντας να σε ξυπνήσει 

το καμπόσο της χιονισμένης ερήμου

Λίγο σάλιο πιόμα ακόμα στο στόμα 

όχι εφευρέσεις
Σε τέσσερα-πέντε χαμηλά ξέρεις 

να πίνεις τη λελεδώνα φευγάλα

ωσάν τσαλί πνεύμα
ωσάν υγρό λάστιχο