000 248

Σπασμένα δίλιτρα 

μες το λευκό του αυτοκράτορα
Του νου οι αράχνες πράσινες
Δειλές
Απλώνεις το χέρι στη πίσσα
Άσφαλτα λάθια κι υπέροχα λούλουδα
Περιμένουν
να τα σκοτώσεις με ψαλίδι τραγικό
Φύση μου
Τραγούδια που δε θα σας ξανακούσω
Αναμονή και μεράκια
Πεντάμορφα φίδια 

στις στροφές της κατηφόρας
Τσιγάρα ποτά και πλονζόν επιλογή
Ποδήλατα κι ευγάμητες μέρες
Ποτάνες σκέψεις
Κι εγώ σ΄ αγαπώ
Δάκρυα στέκα για ολίγο 
Σου έχει έρθει για έτη να σκοτώσεις
Να σκοτωθείς γκαβλίκος
Κάθε μέρα τα ίδια φεύγα βολάν
Αναβολές της Πόπης
Επιστροφή αλητεία

στο μέχρι τώρα που φυτρώνει
πάνω σε καλοραμμένα εσώρουχα 

και βλαμμένο αντρισμό
Τα υπόλοιπα κάμουν μπανιστήρι 

δίχως μάτια και μέθη