Γέομετριφ

Αν σου έκοβα τα χέρα 

θα σταματούσες να ψάχνεις για γκόμενο

Βράδια με κεφάλι πέρα δώθε οι εικόνες 

γιατρεύουν τη μέθη
Μουνιά παχιά εύκολα νερουλά
γιατρεύουν την πόρνη φοβία σου
Αν σ΄έψαχναν τρόποι να βρεις χέρια έρωτα
Αν έλειπες 

η ζούσες πάνω στο φως μιας γκαζόζας 

Αν σε τύφλωνα το κεφάλι θα ΄ταν 

η καραμούζα στο γκοτζαμάνι σου πέρα δώθε 

για ήχους βλαστούς ερωμένης αδικίας 

Θα περίμενες την Glaxo 

να σε σώσει μ΄ ένα κολλύριο φυγής
Σαν την γιαγιά στα ΄78 

εις Παμμακάριστο των χασάπηδων 

Αν γέμιζα το σώμα σου 

με πραγματιστικούς φίλους 

κι ο πιο μάγκας έκανε ντου στο σκώτι σου 

θα σκεφτείς πως θα καταλήξεις 

έλεος αδερφού χωμένος με μπινελίκια 

άνοιας μάνας που βιάζεται να ζήσει 

ότι δεν έζησε 

Ένα ματσάκι κόκαλα 

χωρίς άγχος δώρο στα χώματα είν΄ο σκοπός

Κι εν ζωή νταβαντζιλίκια καρμαχρέη 

αντίδοτο μαλακία απ΄ τα παιδικά η κασέτα

Αν σου πειράξω τη ψυχή με βουνά 

κι υπέροχους τυφλίτες στη κατηφόρα 

Λίγο άγνωστο φόβο 

κάτ΄απ΄την Εγνατία Ομόνοια 

και πολλές ψυχής φωνές σωματικά τραγούδια 

θα σου ΄δινα δρόμο να λύσεις η ν΄ ασπαστείς
την παρανοϊκότερη εξίσωση 

της κρανιάς των χωριών κι ενός ΕΓΏ πλανήτη 

χωρίς να σου λείψει ποτέ ο φόβος 

του  -γιατί υπάρχω