Aranech

Άκουσα βερεσέ τα χρόνια και πήρα στο γέρμα 

την ημικρανία μου κι έκλαψα μαζί της σ΄ ένα καμαρίνι

Τα θεράπευσα μ΄ όρχι παντάναξ το εγώ 

και γυναικείο σκάφανδρο το -όταν"

Ψωμοζήτησα λιμνασμένους παιδικούς πόνους σ΄ αναρχία
κι αιδοία μακαρόνια λυρικά μ΄ατάσθαλη ψυχούλα θυμικό
Σήκωσα στα μάνταλα μιας πόρτας σχέσης φανταρίστικα

γκρεμισμένα λάβαρα κοπανιστά ολμάς

- Κοκακόλα καφεδάκι σποράκι ροξάκι παιδιά

Είδα μετεωρίτες TDK κασέτες πάνω στο δεύτερο καύκαλο
Έπλασα δυνατά με την καρδία κι οι δικοί μου -
-Οι δικοί μου γεννήθηκαν πονόψυχα νεκροί καρμπονάρα
Στ΄ απόρτε πουρέ ντε σκεντέ είπα στα φλασκιά -

-Γάμα τους χωρίς καπέλο και κιλίντζιρο σύμπαν 

η προσευχήσου πίσω απ΄ τη κουρτίνα Νo 5 

Φαντάστηκα το καβούκι μιας χώρας ψυχής να διδάσκει 

με κρινοδάχτυλο μουφρούζας αιωνίας υποταγής 

ωσάν τον μικρότερο ρεβόλβερ χώρο της αγάπης μας

-Η Γη είπα είναι πατσατζίδικο και μπήκα
Ποτέ -
-Ποτέ δεν ήταν η ευκολότερη πουτάνα πολυτελείας 

του big bang τους να τη γυμνώσω σαν κωλαράκι 

κάτω από μπερέδες κιλότες και κέφια γονιών σκατούρημα

Και γιατί -
-να πιει ο κανένας εις υγείαν της ξεκωλιάρας υπομονής της
Φτιάχτηκε από παλιές μοβί ψυχές και λούγκρες φωτόνια
-δω έμαθα ότι θα μπει στον κόπο ν΄ αναλύσει γκιόλα

ο κάθε πιανίστας επιδειξίας της με τ΄ ασήκωτο φέρετρο

φοβισμένο ποτήρι του θανάτου στο τραπέζι τ΄ουρανού
Θα΄ναι μυστικό ραντεβού του με τη μήτρα των Χετταίων
Ο χρόνος δω γάμου μου δεν ευθύνεται ντιρλανταντά 
γι΄ ανίκητους φόβους ζωής ομοφυλόφιλων κώλων
και για το συνειδητά και πρόχειρα σκουπισμένο  -

-γλείψε με επιτέλους"
Κι εκεί στα καλογυμνασμένα ψυχικά φώτα ξέρεις 

δεν αγαπιέται μπεζ μαρς η φατρία του έσω ρους της βίωσης

έτσι όπως πωλήθηκε από κρεάτινα αστεία μπαρμπαδελάκια
ωσάν παζλ στη λαϊκή της τριχοφάγου ενσάρκωσης των
Χαλάρωσα βαλβίδα κάπου στα μέσα της φωταψίας 
Είπα -
-Αυτό που δε μπορεί κανείς δω πέρα στα φατά της Μαναγής 

περιμένοντας τον πλατύφυλλο ήλιο του ραδικοβλάσταρου 

είναι να κοιτά τις σκατόμυγες φορώντας κότινο κι αερόσολες

Να γνωρίζει πως η δευτερόλεπτη στο φως ζωή 

η κουφάλα αγάπη κι ο gay θάνατος δεν είναι -

-Δεν είναι νόρμες ταρζάν κραυγής τζάμπα μαλακίας 

σε σκλαβοπάζαρο Βαβυλώνας μήτε μετρημένες φόδρες 

πάνω σε νέα κορμιά ευρύχωρα που της γραμμής το αίμα 

των χάρτινων νεκρών εξουσιάζουν κόντρα σε φωτός κριτές

Νόμισα πως ζω σαν μανάρι με μπάλα φυλακόβιου 

έτοιμη για σουτάρισμα μονταρισμένη σε Γη 

ομόδικης αγάπης πορνείο κυτταρίτιδας
Σαν κλαπέτο σε τριτοκοσμικό πάνθεο μαϊμούς φύσης 

μ΄ άρωμα περγαμόντο χώρος να μάθω ωσάν πιόνι 

την παράλυτη κίνηση πριν τρακάρω όσο περιμένουν 

τζιτζίκια ψυχές να μην ενσαρκωθούν τζάμπα 

στα δικά τους καλεσμένα μωρά σώματα

και στο κούφιο μιας βραδινής τρεμούλας αλκοολικών
Άκουσα στα πρώτα εβδομήντα έτη τους πως η αγάπη 

δεν είναι η διαστολή του γέροντα ήλιου αναμεσής

σε δυο δυνατά θηλυκά πόδια που ερωτοτρόπησαν 

μέσα έξω οι καπότες και μ΄ ερωτεύτηκαν 

μ΄ ότι  δεν αθωώνεται σε δίκες πληρωμές
Ήρθα καλοντυμένα να ζητήσω το παιδί της 

κι η πουτάνα σκέψη ήταν γραμμές τρένων 

κι αμόρφωτη πίστη χιλιόμετρης καρδιάς

Ηδονικό σούρουπο μ΄ αζήτητη τζάλα υγρασία 

πάνω στο κρανίο μου στρωματσάδα επίγεια ζωή 

του χρήμα σι κι εμετός σε λεωφορεία μέσα

που λαμβάνει αγάπη ρωτώντας -γιατί μ΄ κείνους;
-Έληξα το κονσέρτο μ΄εύκολες φόλες
Μ΄ αγάπη πίστη κι αυθυποβολή μαντρόσκυλη
-Κατάλαβα πως είναι αυτό 

που θα πεθάνει σίγουρα και δε θα ζήσει ποτέ
Αγάπη θα είναι 

ότι δεν γύρισε πίσω να γκρινιάξει για μπομπόλια Ευ 

και μετά να επιθέσει αμάθεια πληρωμές μου 

τράκα τσίσα και προαυλισμό στα γκισέ 

της τροφικής μανούρας των νεκρών τεμπελχανάδων

-Άκουσα τους άλλους τα πρώτα εβδομήντα έτη σε Γη 

κι απόπλου για θεά μήτρα τέλεια καληνύχτα μας
-Κει είπα θα πιω ελιξίριο με λίγα λόγια και χρόνο 

στο μπλε φως της επίγνωσης και τους φύρα αιώνες 

της ορνιθολέων νοημοταγής καιροπετόντας

Θα είναι η αγάπη κλικ αιτία που έφυγε ήπιε έφαγε 

σκλάβωσε σκλαβώθηκε 

πριν τον γυρισμό στο σύμπαν της συμπόνιας μας

Όλων

(Δωρική  χοή για τον παιδικό αεροπόρο Torpy Torpedo)