Μπαγιονέτ καλόκακο

Κάλλιστο να εστιάσουμε σε μια σάρκινη ρεματιά

κόβοντας μέσα της βόλτα με τρύπια παπουτσάκια σκέψεις

Κάκιστο να εκστομίσουμε -Τι σε νοιάζει εσένα ρε ζάρπα

-είσαι στην απαρχή μιας φωταψίας που οι μάνες σου 

δεν ξέρουν να σέρνουν καρότσια μωρού και λαικής
Μη ρωτήσεις ποτέ έναν δούρειο ίππο που δεν καβαλιέται

για καμμένα πρωινά εφευρέτες αφού οι σπασμοί ξου

θα σε χλευάσουν με φωνές μοσχαναθρεμμένου νταβατζή

Κάκιστο ν΄ανάβω ταλαίπας το φως πίσω απ΄αλκοολικά ρολά

Κάλλιστη η ποίηση κι οι μάχες ρυτίδες εμετικών σκέψεων 

μ΄αγαπημένα μακαρόνια τροφή δέστρα χάπια πεταμένα 

και διακοπές οράματα σε Νικάριες ανομβρίες εφτά παρά δέκα

Μη ρωτάς για εκείνο το πρωί πριν τον ξυπνηγμό ευγάμητος

Ακουμπάς τα μέσα σου μ΄ άκρα πιστόλια που δεν τ΄ αγαπάς 

Το ίδιο και τους γλεντζέδες ανθρώπους σου της καζάρμας

Αν δε τους φοβάσαι μεινεμένος κι αν όχι παλουκομπήχτης σου

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος ν΄ αγαπάς το κάκιστα κάλλιστο 

πριν ζήσεις στο υπέροχα εμετικό -τώρα δα της χέστρας

-ξεφτούν και μπαίνω