Κανέτα

Δε χρειάζεται να πεις κάτι για τους δυο νεφρούς
Ο ένας νεκρός πριν τη μήτρα αιμοκάθαρση
Ούτε για την άλλη του επερχόμενου χειρουργείου
και της κονόμας χημειοθεραπείας
Όλα φρέσκα και σπαρταριστά
αίρονται και φεύγουν ωσάν σκέψεις
που σκότωσαν φίλους παλιούς σεντούκια τωρινούς
Κι εσένα
Που παλεύεις το νόημα της αθανασίας των σε ραντεβού
πριν ξανακατέβεις στο μπουρδέλο να δουλέψεις
για της ζωής τ' αυτονόητο
Κι η αναπηρία του νου δεν ήταν ποτέ σαχλαμάρα
Ούτε καν επίδειξη κωλοπιλάλας δύναμης