στην ματαιότητα που δεν θέλει
να περιμένει τον εαυτό της
Σκαλίζει τα σωθικά της
και πάντα μένει ολομόναχα μαζί
Ζητάει ανακωχή
απ΄ το θόρυβο του νου
χωρίς να 'χει πει ποτέ
ένα συγνώμη στο σώμα
Έτσι αρνείται
την παροδικότητα ρίχνοντας
τις καλύτερες χειροβομβίδες της
μέσα στις τρύπιες καρδιές μας
μέσα στις τρύπιες καρδιές μας
