Ουνιβέρζουμ

Κι είπες 
-Έχω ένα κομμάτι σκατά μες τον νου

Θες να το μοιραστούμε;
Κι ανακάλυψα κάτι συγχορδίες 

όταν έρχεσαι στον ύπνο μου

Και ξύνοντας τον νου σου
Κι εκστομίζοντας αγάπες λειψές
Κι από φάρα καταραμένη να πετύχει
Και μηδέ μ΄ απειλές σε κοίταξε
Κι είπες 
-Ποιος είσαι ρε!
-Είμαι το σκατό σε τόσο δα άσκοπο σύμπαν 

που δεν θα ησυχάσει ποτέ 

-Τι θες ρε!
-θέλω να 'μαι το θύμα 

της θανατερής αγάπης σου που παρατηρώ 

γιατί ίσως δεν ξέρω πώς να μ' αγαπάω 

-Σταμάτα να με πρήζεις 

με κβαντικές έλξεις κι αόρατους καημούς 

-Σ΄ αγαπώ ρε!
-Πως παξιμάδι μου; 

Αφού δεν υπάρχει τίποτα πιο αντιφατικό 

στη ζωή των άπειρων και την επίγνωση 

του εαυτού της ωσάν μια ακόμα μορφή 

που έζησε πέθανε ξαναγεννήθηκε 

και δεν φόρεσε ακόμα το τέλειο φόρεμα τους

-Ποιου;
Είναι νύκτες που τ’ άσκοπο σύμπαν είναι γυμνό 

από τότε και ποτέ κι είπα στα μούτρα μου
-Μην πας κόντρα σε τίποτα 

Καθυστερείς 

Θυμάσαι;