Πένθος ακατέργαστο κι ανίατο τομάρι μου
Η ανθρώπινη βλακεία είναι η ευκαιρία μας
Σ΄ εποχή ακινησίας χαιρέτα με τα φρύδια
Γιόρταζε τις αποτυχίες αγαπώντας τες
Κλότσα χειροβομβίδες αισθήσεις
Πέτα τες αναμεσίς των -
τι θα ήμουν – τι θα είμαι
Δεν απειλείσαι από σένα
Μετά αν θες μέτρησε μέχρι το τρία
Δεν είσαι ο σαχλός κανόνας
Να ξέρεις όμως
Ο εαυτός αντέχει μέχρι το δύο
Η ζωή σε ζει
Σου απαγγέλλει έτη τώρα
-Η ωραιότερη εκδρομή πριν το ταξίδι
είναι οι προσδοκίες που ΄γιναν εμμονές
Ο εαυτός αντέχει μέχρι το δύο
Η ζωή σε ζει
Σου απαγγέλλει έτη τώρα
-Η ωραιότερη εκδρομή πριν το ταξίδι
είναι οι προσδοκίες που ΄γιναν εμμονές