Ρουν (γ)

Θωρώ χάμω του νου μια φυλή ιθαγενών

που σμίγει σε χορό Ιώνιας παράκλησης 

Βογκά κωκιεύωντας εντόσθια καλημέρα
Θωράω κι ίπταμαι σε γάμους ανηλίκων
με δύσκολα φράγκα σόλο δολοφόνους
κι ένα σορό τσαντισμένα παρανυφάκια 

με λευκά κολλάν να κουνάνε κρέατα
Ξεκαρφωμένοι βιολιστές σολάρουν 

στο βολάν τ΄ανικανοποίητου και κάτι -

-Κάτι αφήνει αδιάφορες στάμπες 

παλάμης παιδιών πάνω σε μιλιές 

κι άταφα γαμοβαφτίσια μπραβείο
Κύριε ελέησον τον λωλοστεφανή

κι ανθρώπους που δε βοηθιούνται 

να μην ανήκουν πουθενά πιπιλιά

Και κουρασμένοι με τα ίδια παπούα

υπέροχα φίδια μέσα τους να θωρούν 

τερματισμούς αθλητών που πεθαίνουν 

για το ζάρι μιας ξεθυμασμένης πρωτιάς

Θωρώ γκαβλωμένους ναύτες οπαλάκια

που θυμώνουν μάτριξ τον όρχι μου 

όταν όλα γίνονται αγώνας παχύτητας
άγος κι εστίαση στο μάτι μιας κάμερας 

Σ΄ώρες πείνας κάπου ανατολικά θωράω

ρέστο Πέρση εαυτό σε χέρι θεού μας
παρά δυτικά στο ουδέ και το ποτέ τους 
-Ιδού να"

Δε θα πάψουν να υπάρχουν 

αφρικανικές μαεστρίες πρωτόγονα άμορφες
κι ένα Θιβετιανό μανιφέστο κωλοσκάμπιλο

Με πορτοκαλί ποδιά φίνα δίδεται εις Σπάρτη

Κι η αλμύρα του φωτογράφου Γκουσγκούνη

σε μέδουσες χαράς και ντάνα πισπίλι κοράσια 

που΄ χουν ρήτρα γλώσσα ύπαρξης στάσης 96
Έχουν παγανιστές μ' ολόχρωμα έπιπλο οράματα 
Έχουν ξώβυζο νου στου κασίδη το κεφάλι φόρα 

αντάμα με τους δαίμονες του εαυτού τους