Μπαγιούμ

-Παρακαλώ σε παιδί
Μη μ΄ανακατώνεις με κάτι άλλο πέρα 

από τον αγαπημένο μου αριθμό -65"
Θα΄ μαι όπερ που χάθηκε αναμεσίς
σε μια στραβολέκα κι ένα σουραύλι
Η ρούγα μου είναι όρθια κι ακίνητη
Πάντα ήτοι κι ήθελα τηλέος
-ήθελα να την ψάξω στα σκουπίδια
να την πάψω και να την θεωρώ
Ξέρεις από δαύτα  -τι φοράς

-έχω να γαμήσω να γαμηθώ έτη κτλ

Μετά γεννήθηκα πάνω σ΄ένα δίκυκλο

-Γέρων ο Θωμάς κάτι άξαφνες φορές 

με φωνάζει Σαούλ -ξέρεις γιατί;
Γιατί αυτό το -αχ" στα βλέμματα μας;
Αυτό της ξόφθαλμης παραμυθίας των
Γιατί όλο αυτό;

Γιατί πρέπει να λέει -σ΄ έχω μαλάκα"

του καλοπλυμένου τάφου η επιγραφή;

Δια τι το αφράτο χώμα ομοιάζει ωσάν 

συλφίδα πιθυμητή σε ντιβάνι γαμίκων
Τοκετός κομποσκοίνι κοσμοπολιτών
μιας λατρεμένης δεκάρας τρύπα 

πίσω μπρος καμπινές πολύτιμος 

μα και γούρι παγούρι πολέμων 

αδειανό σαρκίον;"

-Αχ γέρων κοιτώ"
Κοιτώ ποιος γελά χαμηλότερα
Μανάδες γελούν 

-γελούν και κοιτούν αλέγρα
-Τι όμορφες εκεί
Ταμπουρωμένες Παναγιές εκεί 

Και το μόνο -το μόνο που μ΄απομένει 

είναι να θωρώ ευτυχισμένα ζώα 

σ΄ απεραντοσύνης αυλόγυρο 

Ψιψι μουτς μουτς κάνουν την αυλαία 

κατακαλόκαιρο βρεμένη σαλιάρα 

στα λαιμά μου σφενδόνη 

κατά μιας μπον βιβέρ 

θεσπέσιας μαλακίας σ΄ οντογένεση 

-Χαϊδολογώ τ άντερά μου και γελώ
-Αχ η ζωΖώ είναι ωραία 

αρκεί namaste παρέα 

-Ε παιδί;"

-Ε άγιε του;"