Της τέφρας

Τι ΄ναι δω;

-Το σώμα που στενεύει
-Τα πλυμένα μου πιάτα πριν γίνω κλεμμένη κάβα

κι η ανυπαρξία που κερδίζεται με φωνές με πορδές με ζωές

Ακούγαμε Lionel Richi
Σου ερχόταν να κλάψες πάνω στη σκαλωσιά που σου΄στησα 

Μου πες να κατέβω απ΄ την ταράτσα μου κι έσκαγε 

το λύγισμα σου πάνω στα πρώην σθεναρά μου πόδια

Ήξερες πως δε φταίει η φαντασία και τ΄ απαίδευτα σορολόπ 

του κάτω κόσμου 

Αρχάς γέλασα
Το εμπόδιο σώμα σου 

το λαθραίο πιοτί τ΄ ανάπηρο μας -παρά μόνο" 

κι αυτό που δε προσπαθεί να μη σκέφτεται 

Υπάκουσα από ένστιχτο

Μετά ο εαυτός σου εκφώνησε -

-Ξέρεις γιατί το κάλο και το κακό είναι προγραμματισμός;"

Η γκάβλα  είν΄ αυτό που δεν ακούγεται απ΄ το λαρύγγι 

συμφωνήσαμε

Έπειτα έπρεπε να γλύψουμε τα αίματα από το στόμα μας 

και γλυκοκούβεντα να ρωτάμε  τι΄ ναι δω;"    -
Το ένδυμα
Η απεραντοσύνη μας
Ο νους
Η προσοχή
Το σώμα
Η προσευχή {Δις}
Τι είναι εδώ; 

Η τέφρα του Παισίου κι αυτά τα παράξενα ολοφάνερα όνειρα 

που κτυπούν την ανοιχτή μας πόρτα 

- Γιατί το επιλέγουμε μετά του πανάχραντου θανάτου μας;

-Ποιος είμαι;
Κι εσύ γιατί δεν είσαι δω;
-Έκτοτε επαναλάμβανα εντός μου τις φράσεις -
Τι σημαίνει δεν φρονώ;
-Είναι δια τι
Αλλόκοτα;
Τούτα
Ταύτα
Αποφασίσαμε εν τέλει 

να μην προσποιούμαστε ευτυχισμένου όφις ευ

-Ναι αυτό κάνω είπες μέχρι να ξεμάθω να προσποιούμαι 

ανακράζουσι ένδον 

Γιατί;
Για κάτι όνειρα Επίκουρα ευεργέτες;
-To έτσι κι αλλιώς που το πάντα στο λίγο κατανοεί

Τι΄ναι δω;
Το γέννημα θρέμμα
Ποίων ματαιοτήτων;