Και θηλή

Ανθρώποι κι άνθρωποι βαρετοί κι ένοχοι
Σφύρες κι άκμονες καλώς εκ νεκρών
Άσωστοι
Βαλμένες αυλακιές φανέλες γαρ
Θεότητας υγρότερες παλιές σαν λουρί
Ζήτω των τιμωριών οι νέες του γαρ
Πλην σιώπα
Συν σώμα δια του φοβού τους
Και δώρα τους και νους τους
κι άνευ θεού δα
Αφού δεν είναι αυτό που προϋπάρχει
Παρά χωρίς μέτρο δεν εφιστώ την προσοχή 

Και κάτι σπουδαία πλάσματα φροντίζουν 

να ξεχνιούνται πέρα απ΄το κλικ του πλανήτη