Σαβάναχ σονχ

Είμαι ο μπλε Νάρκισσος 

Σε μπλε Γαία λεηλατούμαι
τρεχάμενος σταξιάς γαίμα
Εδώ θα μπω εις μόχθων
και θανάτων ποτηριά φοβισμένα
Ο χρόνος μου 

θα φτύνεται καθρεπτίζων ωσαννά 

χάρτινου καμβά τρόμου μούτζα
Ομοφυλόφιλων μπαμπουίνων γαμήσι
κι ακόμα ακόμα συνειδητά τα βράδια
πρόχειρα σκουπισμένα τις μέρες 

το υγρό γλύψε το όπως ξέρεις

Γω ειμί μόνε ο μπλε Νάρκισσος
σε μπλε Γης παιδομαζώματα
Εδώ που η φατρία στο βαθύ μπλε
δεν αγαπιέται μπεν μαρί
κι εσθίω ῥοῦς αληθείας ρουν επί
Έτσι όπως επωλήθη
Στης βρομερότητας το πάτωμα
μπαρμπαδελακίων παζλ κατανοώ
Αφού το μπλε με αφορά όσο κι όχι
λαϊκής αφορά ενσάρκωσις κασέτες έπη
Ομοιά(ζει) ωσάν αυτό που δεν λεν
και δεν θα μπορέστε κι αδίκως να     -
Δω κάτω ειμί εκ του μηδενός
το μπλε Νάρκισσο της σκατόμυγας
Αναμμένων πλατύφυλλους περδιστές 

γιαραμπήδες και Μεσσία νου να σώσουν 

τ΄ ακαταδίωκτο μπλε του λογισμού μου
τα καθάρματα