Δάκρυο μορατόριουμ

Ονομάζομαι Φλογερός Ντεπαγντιέ
Μια ευφυή κινούμενη σκατοσακούλα
που προσπαθεί για κάτι τι παραμένω
Κι οτιδήποτε στερνό κι υγρό εντός μου
πρέπει να εκλείψει
Ειμί φως που εξ ανάγκης θα ξαναγεννώ
τώρα δα δάκρυο μορατόριουμ διάγω
Μου λυπούν οι Public Enemy
ωσάν η καρδιά μαλώνει τον γιο της νου
και κλάξον και στάλων νοήματα νιώθω
-Έλα αδελφή σκατοσακούλα 

δυόσμου παιδί ένα λόγο να μη σε ξαναδώ 

στη λυπηρή ζωή μου θες"

Μια και δυο κι αυτό που δεν ισχύει 

πενθεί σαν απομυθοποιείται
Νιώθω λες κι η πατρίδα μας προδότη ήτανε

είναι κι είναι εξωγήινη
Αναφωνώ πάνω σε ποδήλατα -Να ένας κώλος
τον θέλω τον θέλεις τον θέλουμε"
Σκατά του
Κάποιος δεν μας ονομάζει διατί 

Μα ξέρει από λευκό γαμήσι κι έτσι 

περικυκλώνω το λαρύγγι μου λοχία όβερ
Ακούω εκ του προχείρου τον πατήρ αξάν υιού
να χτυπά με θεραπαινίδα μαγκιά 

το πιγκάλ στη χέστρα κι αναπολώ ζωές
και κωλαράκι με σπυράκια έτοιμο προ γέννας
Τέσσερις με εφτά σκοπιά π.μ. 
Ξέρεις Παύλο λέγουν οι φωνές
-ο Μάρκος γαβγίζει υπέροχα"
Το σκυλίσιο μωρό μας έχει ένα τεράστιο κεφάλι
που το κουνάει πέρα δώθε έτη τώρα
από παρά τρίχα πουτανίστικη φόλα που δίδετε
Το κωλόπαιδο που λέρωσε κάρμα

θα καεί στα ξέσοφα βιτριόλια του Ιησού
Δε με λεν Παύλο
Έτσι με βάφτισε η βουνοκορφή τους γέρων
-Γέρων ως με λένε και τι απ΄ έγινες;
Σήμερα ο Θωμάς μου υπενθύμισε 

πόσο σ΄ ερωτεύτηκε

-τι είναι αυτό;"
Η μητέρα έφυγε κι οι μητέρες της έφυγαν
λες και περιμένανε γράμμα και περσοναλισμέ
θανατοφοβίας αηδίες
-Εδώ γαία εδώ γαία"

Αλκοόλ και δικαιολογητικό σασπένς σώζων
για κάτι που δε σ΄ αφήνει να ρωτάς
Να ρωτάς κόντρα σκατού παξιμάδι
Τι είναι αυτό;
Τι θέλει ταύτα;
Στη γη των μπακαλιάρων της εκδίκασης του νου
και της απτότερης διδαχής εν σκατοσακούλα σώμα 

και θηριοδαμαστή νου καταλήγω παρατήρημα γερό 

Επιβεβαιώνω μάστορη 
Στου κύκλου τη μέθη του Νίκος του Καρούζος
ταύτιση η ουχί διαπίστωσης και δάκρυο
Δάκρυο μορατόριουμ
Πρώτα ευφορία
Πνευματώδη συζήτηση
Μετά για ένα τίποτα οργή
Μετά ανεξέλεγκτη οργή
και τέλος κατά μόνας δάκρυα