Ασύνετος σταυρός

Δω 

Που τόσος θυμός θα ξεβραστεί
το σώμα καταστέλλω
Κι όσο να βαριέμαι προσπαθώ
οι σκατάνθρωποι οι Μόρες
η κατ΄ εντολή θεού και τ΄ άλλα 

θνητά μετά μορφής σερπετά

μέχρις θανάτου μας ερωτεύονται
Δω
Όσο έρχεται το μίασμα τούτο
της λίθου της Λυδίας τα βραδινά
τη ψυχή να μου γαμήσει
τόσο μένω ακατανόητος
σκοτεινός και κακόγευστος
Αγγελάκας Γ. 

Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι 

(1995)

Δείχνω το πως δε μετάνιωσα ακόμη
αναδημιουργώντας παράφρασις κουπί
Δες
Του Στιβ Μαγκάρετ τον ξεχασμό
οι μουσικές τους φασαρίες θα θλίβουν
μα ο τρόμος μου προάγει γκάβλα
ευτυχώς