Κρεμώδες Ρα ραπ

-Σαν δεν μπορώ να ειμί διαχρονικό δάνειο

Υιός κανόνας

Δάνεισε μου μια αυτοκίνητη απόδραση

Η είρωνα λέγει
-ο ένας κοντά και δεν το θέλγω
κι ο άλλος μακριά και το ποθώ"
Είναι που σ΄ αρέσει τ΄ αόριστο πλάτος 

όσο φτιάχνει ο νους 

σε στιγμής κασκέτο αντηλιά
Και κλαίγε κλάψε σαν σου αρέσει 

στο νερό μέσα το κεφάλι ν΄ αδυνατεί
κι οι τύψεις να κλέβουν σουσάμι
Έφταιγα κι η περισπωμένη σου
με σκέπαζε χωρίς χέρια
Τι σόι άνθρωπος ήσουν;
Χρειάζομαι το τάδε σώμα σου να ταξιδεύω 

δείνα τη σκατίλα τους πέρα από
Νεκρό ταξίδι νομίζεται μ΄ αερόπλανο παλιό 

κύριε Torpy;
-Ευτυχώς
Επιστρέφω σ΄ αυτό που είμαι κι ο υιός 

ήτοι Έλλην
Δαύτο προσπάθησε από τότε που θυμάμαι
Ξεφτώ - Ξεφτού  ουχί το ίδιο