Πρωκτολεύκανσης

-Ρέπω βαρέα

Κι ο τραγουδιστός μου θρήνος
φιλί βαθύ στο μούτρο της Fayette 

Ενθυμούμαι τη γεύση απ΄το μαγιό της

κι ο θεός θα΄ ρθει να με βρει πριν εσένα 

λούλουδο σε κατάληξη φτυχιάς σούμα

Βλέπω τον βαρετό έσω νου
Λερά σώβρακου εδωδά κι οι προσευχές 

γεννιούνται όταν νομίζεις πως ψοφάς
Σοφιστείας κωλομέρι ίσα κι ωσάν θες
το χέρι φλύαρα να δώσεις
Πολύ δε εις κύριον ΙΧΒΕ Ιησού
Λες κι έχει ουσία το ρολόγι
Η σκουριασμένη γαμησομηχανή
Η παλιά singer ραπτομηχανή της μάνας
Οι δύο λίρες ο ομφαλός στο κονοστάσι
κι όλο αυτό που ορμίζει ψοφίμι όξω
Βαριεστημένου κόσμου κι έκτοτε
θα φάω τις μάπες μου ίσαμε να ξέρω
πως να μη ξαναγενώ ουδέ φαιδρός 
τσιγκελωτός μου υπήκοος 

Κι εσύ σαβούριους φακέντιους 

να εκθειάζεσαι στάματα με σώμα επιτόκιο 

βαρετά αναλώσιμο εσαεί

Δεν θα ενδώσω στα προϊστορικά μου λάθη"