Τι παραμιλάς ρε αρχίδι

Θανάτου μελέτη στερνοβύζι μου δίδετε όλ΄ αυτό
Κι επέλεξες πριν γεννηθείς καταστέλλοντας την ανάσα
Αλκοόλας η ειμί απολαμβάνω τρόπαιο τρόπο
Να ξαναδώ ουδέν θέλγω το βλάκατρον της περηφάνιας
Ψυχοβγάλτης κερδίζω
Άμπαλος ξεχνιέσαι
Πότης δεσπότης χασοκαλάθης ποτέ πια νιε μου
Θα περιμένω
Σταρχιδισμού επίκειται θερισμός προ του -γράψε λάθος
του Μακοντουνάλτη χειμώνα τους και μι΄ αγκαλιά κει 

για ζέση γης ρέστα με τον αλήτη προτύπων Ρόι Τάρπλει

Παρία γέλωτα με λεν κι ανήκω στη πιο άσκημη φάρα
π΄ αγαπά αυτό π΄ αγαπούσε η Επίκουρα η Ζωζώ
Δεν έχεις ματιάσει ακόμα και θήλυ δε θα ξανά βρίσω
ίσαμε κείνο που ποδηλατώντας νομίζει πως το ξορίζω
Που μαντεύει πως έχω κι είμαι ένα αρχίδι
αναμεσής της εξέλιξης μας ενώ τραγουδώ
πάνω στη γαμημένη πίσσα παραμιλώντας 

στ΄ άχρονο γιάχμα της αλλαλαγής μου