Με σαλτσίτσα

Ως προς τι αγαπιέσαι ον
Όλοι πλυμένοι 

σε συναυλία προ τιμών του

Κόντρα κουζίνα η στιγμή 

ωσάν μαχαιριδίζον πέρας
Κι έχεις τριαντενή ακόμα ρους 

Γκασμά βαρετό
Κι εσύ παρών αποζητάς

μονολιθικός άνευ τατουάζ 

Στο σύμπαντο της σβέρκο
αυτά που δεν απομυθοποιείσαι 

Σε συλλαμβάνουν προ θανατά 

Σε τεντώνουν μετά στη μούγκα
Δεν το κατανοείσαι 

Πως τα πλήρωνες χεζοβόλι 

το ίδια σκάτουλλο με σένα
Αυτά μη μάγκανον πρώτο μπόι 

που δε θες να σώσουν 

παρά να σε σώσουν
Και στα μέζεα ρωτάς
-Σε πίνει ουδείς λούλουδο;
Σώπα απάντα φύγε 

Ίσαμε συνήθειες φάλια 

να γίνουν αυτές 

που δεν ανάστα για καλό 

Δυο γκέλλες φινάλε
- σ΄επιγράφεις στα ελβιέλα
- αμφισβητία στον ηλιθοποιό