Παιδεύω το σβέρκο μου υψοσώματι
Μπρος ρουν αγαπησιάρικο πολυτελές
πουτανάκι βαρετό γιομάτο ευθύνη θανάτου
Κι ένα σμπάρο νύχι όλο με ειρωνεύεται
Γιομίζει αγαπομισώ
Και το ζητούμενο σου μου λέει τι δεν πρέπει
να κάνεις σκατόρθωμα Μπω Μπρυμέλ
Έχω νύχι άβατο σωτήρια ρεβυθοχώρα εντός
Λευκόλυκους δοκίμια παγίδες
Σκαρωμένα βρακάκια έχω εδωδά
να κασετάρουν τη φράση -ποιώ την νήσσαν"
αφού κάτι θα μου γαμήσει
Έχω ένα νύχι μπόι που γουστάρει να στομώνει
με κακαράντζα ξυσιά θανάτου τρελόμπαντο Εν
Κι οτιδήποτε δεν αυτοκτονεί μ΄ έγνοια
τάκα τάκα λυσσαγμάν κ΄ αιτία ίση κι άξια
με το πέραν του μηδενός του κόσμου του όλου
Ωσάν Ποκιόκιος ύπνομαν
Εν τάξης φορέας του ξέρωτα
Βερεσιέ παρτίδα του μίστερ τρόμος εγκλωβισμέ
στη πατρίδα των πατρίδων εν το ήμαρτον
με διεκδικώ αναμεσής μου
-Δε θέλω να μείνω κι ούτε καπλάνι να φύγω"
Φευ δωρικά
καψαλίζω τρίχες στο βασίλειο της ηλιθιότητας
Ζέχνω ήχο και δόνηση εσαεί