Σφυρίζων

Σ΄ άθεο θείο προσευχής καταλήγω 

καθ΄εξιν ξερνάντερο

Βορρά στους γοφούς της ναυάγι 

ίσα νέκρα μου κασίδης βαρετοί κι όσιοι 

Εικωλικό ζητιέμαι σώμα μιντέρι 

κλείτορ γέρμα τροφή οσμή πελότα

Κι ο πέοντας διάτανος χείριστα λύκοντα 

κραυγάδι στου μπινέ μου νου την ασιτία

Με αβανγκάρντ ενοχές και φράσεις 
μπιστάει στουπί σε πέτσινο μικρόφωνο

Ωσάν καλαμπόρτζο δεν υφίσταται ουδείς
Το ησυχίας μου ανύπαρκτο νόημα ζητιάνος 

κι οι προγραμμένες βλέψεις του ονόρε κει
Τα ονειρευτά μας αλ ντεντέ μακαχρόνια 

κι αυτός ο κιοξές γαμημένος φονιάς
της ακοής μου κι όρασης

Το τώρα δω και δα η μπίλια στ΄ άχρωμο 

οι μερβεγιέ μαντάμες αναμεσής 

κι ότι με πορνεύει δύστοπα ντεγκαβλέ 

παίζει τάβλι βιολί γκαβλί κι αθυροστομεί
Κι οι άντρες κυνηγούν μητρικό κωλομέρι

Με στριμώχνω κλαψιάρη σε χωνάκι άβιος
κι ότι θνήσκει μη μοναχό με μασίφ λουρί

η γόνα κωλαρού εικόνα μου το χωνεύει
Ότι ποτατί δε θα φύγει απ΄ την θέση του

γκουμούτσα πιέζει με δύναμη το λαρύγγι 

Μες σε ζωές που δεν έζησες ακόμα 

βιάσε με να φύγω για χάρη σου

Κι ότι ίσως να μην έπρεπε πατσαρδέ 

αυτή η περασιά μιας ακόμα όβολα ισχύει

Μην πιστέψεις ποτέ στη δήθεν 

γαλάζια μπλόφα ντισκομπάλα εμορφιά τους 

Μην πας πότες στην κυρά Ψι να σε βαρεθείς

Είσαι το προεγχειρητικό κλύσμα έμβλημα τους

σ΄ ένα αλεβουζάν ζωής υπόθεση σε τσόντα

Μου το΄ πε το πουλάκι που δεν κοίταξα

Τραβάω την πρίζα

Δε φταις 

Δε φταις εσύ