Μούσκιο

-Εκποιώ την ησυχία μου 

Με φυγής βοηθήματα πληρώνω της ψυχής τις δόσεις

Ίσα να εκπέσω μετρητοίς τσίκης ενός ακόμη θανάτου 

Και κατιτίς λέει θα με μάθει να μη σκέφτομαι 

πως ν΄ αγαπάω γαμεύσιμα κι εν τι απουσία εσένα

Δω στέκομαι και με φοβάμαι ακόμα

Μαϊνάρω

Από μπρος σου καυλίζω οχτρό

Κι ότι έφτιαξα παλιά να σε γκαβλώσω ωσάν μια ακόμη 

αγραδάριστη μέρα υπέροχη να μην με αφαιρώ ομοιάζει 

Σαν θωρώ σε με κάνεις να γελώ από γκάβλα και γινάτι 

που πέθαναν πάνω στη γέννα τους

Κι αφού δεν φιλιόμαστε μέχρι θανάτου μας βαθιά τόσο 

ένας διώροφος αγιασμός θα με σώζει

Ξενυχτώνει
Κοίτα μέσα μου στα φώτα σημάτιον οι υπερβολές 

Να σ΄ αγαπήσω αργοπορώ όσο αγνοώ με πλην εν θεώ 

νύκτωρ ποίματι γκαβλωμένος κάθε τόσο στο ντιβάνι σου

Φευ αν μου δείξεις ενωρίς το κουφαρομούνι σου να πιω

Εν Δύω Τροία

Δεν θα υποκύψω 

Θα φεύγω πριν διαπαντός σε αγαπήσεις

Μετά θ' αποζητάς έναν αλκοολικό ποιητή

να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου"