Ρίκοκο

Νόησα το ον
δεν ζητιαγνόησα την παρακμή του
Δεν προάγω εν υπνώσει εξπέ
την ζωή κατεβασιά μου
Μήτε στο γαμεύσιμο νόημα του
ειδικοδυναμίτης δω κάτω πτύω
ωσάν μελανοχίτων ιεραποστολής
Νόησα το ον που΄ρθε
ν΄αφανίσει ν΄αποθάνει και να θεωθεί
προς δικαίωση θείας ακροστιχίδας
κάτω από αδιαπέραστο τρούλο
Στα έτη της συγκομιδής
ότι δεν μου γράφει τ΄ αφήνω να καεί
κι ότι μου κλέβει χώρο αυτοκτονεί
Ουρώντας όρθια με φονέα γουδοχέρι
κάτι με σπρώχνει σε δοκιμασιά
με υπέροχα ζώα να σιωπώ περατικός

Νίβω την ζωή μου
Το φοβού του θανάτου μου
ενορχηστρώνω ησύχως κι αργάζω
πρωίας ξυπνιγμό 

Το -γαβ γη ζω" ξεπαστρεύω
Φονεύομε αλέρωτος