Σκῶμμα

Εκλείπω

Στα έτη των καθαρών και το κοπάδι της θυσίας τους
μετριέμαι εντός στον εν ζωή μου ύπνο με Μόρες πουτανάκια
Η καταστολή μοιάζει με μάνα που σεβάστηκα μα δεν αγάπησα 
Η ζωΖω φροντίζει τα ενήλικα κουτάβια της
Tα πέντε δάχτυλα της μπήγει σ΄ ότι παγιδεύει διπλομούτζα 

το εις και προς όλης της κλειστής δημιουργίας σου κύριε

Θωρώ λιγονούσης το λιγοστό και το αιώνιο μου πήγαινε έλα 

Κι η μικρομέγαλη φευ φευγάλα ασταμάτητο ξερατό μέσα όξω
Ευτυχώς αγαπώ πια το αίλουρο κι ας άργησα άρβαλος
Πέφτω θύμα επιτήδειων ερώτων κι επί χρήμασι λεβέντηδων

ίσα να κινώ τις εμμονές μου προς εφήμερη πλερωμή αιώνια

Κι όλα θα παν καλά 

Υπάρχουν ανθρώποι ειδικών αποστολών 

που το καντήλι των φόβων τους σιγοτρίζει πριν γεννηθούν
Με περίεργα σπυριά γιομίζουν τα κόκαλα και το πετσί μου
Έτη συγκομιδής
Στόχος ο μαλάκας μποντιμπίλντεμπεργκ κι η -πολύ μαμά"

Άνθρωποι μισάνθρωποι κι ότι θέλει να τους ξεκάμει αργά
Οχτώ δις συν-πλην
Ο δυνητικά νέος Ιησούς