Καρουζελωμένο γόνι

Ευαίσθητος κι εμμονικός καταπιόνας νογώ 

την αιώνια εκμετάλλα σαρδάμ ανθρωπίλα

Μπουγιόζικους στούκα κομήτες θωρώ

που ανεμογκαστρώνουν την λευτεριά

Ψηλαφίζω ταγμένα κορίτσια σ΄ ότι χάσουν 

Στο σύντομο τους αυτοκτονώ ολίγο εδωδά

Γούρι γένομαι έμμονος παρά φυλαχτό 

σ΄ ότι τους συμβεί σε μια κρίμα στιγμή 

Πλέω νοιαγμένο κλαστήρι

κι είναι τα όντα των γλήγορων γαμησιών 

που΄ χουν το εύκαιρο της μη επιλογής

Είναι σαν ν΄ άρχισε ο αποδεκατισμός 

ενώ εξάντλησαν κάθε αυνάνα επίλογο

Η καρδία μου σ΄ανάκληση τρώγει ξύλο 

μα νογώ μετ΄ επιτάσεως τι εστί πέρας

Στο σεντόνι ζω έτη πριν αυτό 

που καρτέρι αργό στο σκότος μου κάνω

Πληρώνω ευτυχώς τη γύμνια μου εντός
Ακούω τα σκυλιά που δεν δαγκώνουν 

Δεν ρωτώ  -

-Κύριε τι είναι όλο αυτό;"