Δυο τούβλα κι ο αρουραίος

Η σκυτάλη περνά απ΄ τον ψευδολύκο στα πτηνά λευκαντές
Εσύ παραμένεις ερασιτέχνης θεράπων της ησυχίας σου
Εύχεσαι το τίμημα να' ναι πράο και πανηλίθιο αφού πια ξέρεις
πως η αγάπη διάγει σε κελιά δωμάτια που δεν είναι δωμάτια
Ο ΕΓΩ συλλέγει περαστική ποιείν χανγκόβερ σωματοποίηση
Προσευχές σκέπη αιώνιας σκορπίλας κι ότι σμίγετε άχρονα
σε λανθάνον φως σου σε κάνει άδρομο φορέα λέρας κι ίασης
Είναι μοιραίο να μην περιμένεις τ΄ ωραίο χάριν συντομίας
ίσα ο πρωινός εν ύπνω τρόμος να διδάσκει το πιο πέρα από εσένα
Θαρρείς πως μας κατασκεύασαν να μας θλίβει ο τρόπος που θλίβει
-Γενναίος είναι ο φοβισμένος και τέτοιος είμαι" είπες
Ρωτάς ακόμα ωσάν κνώδαλο άνευ τελείας και παύλας
-Αν είμαι ζωντανός ποιος είναι ο εχθρός;"